ဂ်ေလာက္ ဂ်ေလာက္ ေဂ်ာက္ .....
ကြန္ပ်ဴတာ Keyboard ေပၚမွာအေျပးလႊားစာရုိက္ေနတဲ႔အသံတခုက
တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ကပ္ေနေသာ ပတ္ဝန္းက်င္အေနအထားတစ္ခုကေန
ထိုးေဖာက္ထြက္လ်က္ရွိသည္ က်ယ္ျပန္႔လွေသာ အခန္းတစ္ခုအတြင္းက
သက္မဲ႔အရာအားလုးံက သူေနရာနဲ႔သူ စီစီရီရီသပ္သပ္ရပ္ရပ္ရွိေနေပမဲ႔
ထိုသက္မဲ႔အရာအားလုးံကို ျမင္ေစႏိုင္စြမ္းဌာ မီးအလင္းေရာင္တစ္ခုေတာ့
လိုအပ္ေနသည္က အမွန္ မဆိုစေလာက္ေလးလင္းေနေသာ ေလ်ွာက္
လမ္းရဲ႕ အေပၚဘက္မ်က္ႏွာက်က္က မီးသီးေလးေလးရဲ႕အလင္းေရာင္
ေလးရဲ႕ကူညီမႈေျကာင့္ အခန္းပတ္ဝန္းက်င္က သက္မဲ႔ဝတၳဳေတြရဲ႕
အရိပ္သ႑ာန္ကိုေတာ့ ခပ္ဝိုးတဝါးျမင္ေနရသည္ သက္ရွိရယ္ဆိုလို႔
အိမ္ေျမွာင္ စုပ္ထိုးသံေတာင္ မျကားရသည့္ ေျခာက္ကပ္ကပ္ႏိုင္ျပီး
တိတ္ဆိတ္ေနေသာ အခန္းက်ယ္ျကီးရဲ႕ စားပြဲတစ္ခုေပၚက
Computerတစ္လုးံအေပၚမွာေတာ့ သက္ရွိလူတစ္ေယာက္တျဖစ္လဲ
ကြ်န္ေတာ္ Do Kyung Soo ကြန္ပ်ဴတာ Screen ရဲ႕မီးအေရာင္ကို အားကိုးရင္း မျပီးသတ္ေသးတဲ႔ အလုပ္ေတြကို ဖိဖိစီးစီးလုပ္ေနမိတယ္
အေျကာင္းရင္းက ကြ်န္ေတာ္ Do Kyung Soo သည္ Sunshine Companyရဲ႕ Assistant Designer အမည္ခံ သာသာ ဝန္ထမ္း
အားလုးံရဲ႕ခိုင္းဖက္လို႔တျဖစ္လဲ Company ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ပါ အခုလည္း သူမ်ားအလုပ္ကို ကိုယ့္အလုပ္ဟုသေဘာထားကာမျပီး
ျပတ္ႏိုင္ေသာ အထည္စာရင္းမ်ားကို ခြဲျခားေနရသည္
Keyboard ေပၚမွာအလုပ္ရႈပ္ေနတဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕လက္ေတြကို ခဏအနားေပးရင္း စားပြဲေပၚက ေရခြက္ေလးကို လွမ္းဆြဲျပီး ေသာက္လိုက္ေတာ့ခြက္ထဲ ေရကမရွိေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းက ေလပူတခ်က္ ဟူးး ခနဲ႔မႈတ္ထုတ္လိုက္ျပီး လက္ကနာရီကို ျကည့္လိုက္ေတာ့ ည၁၁နာရီ၁၅မိနစ္ ထိုင္ခုံကေန အေညာင္းဆန္႔ကာ ထလိုက္ျပီးေရခြက္ေလးကိုင္ကာေရထည့္ဖို႔အတြက္ ေလ်ွာက္လမ္းကေန ေလ်ွာက္လာမိသည္ Companyရဲ႕Rest Room နားအေရာက္ လမ္းအေကြ႕တစ္ေနရာမွာေတာ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ဝင္တိုက္မိသည္ အလင္းေရာင္ သိပ္မရွိတဲ႔ေလ်ွာက္လမ္းေပၚမွာမို႔ ကြ်န္ေတာ္လည္း ထိုလူမ်က္ႏွာကို ေသေသခ်ာခ်ာမျမင္လိုက္ရပါ Over timeဆင္းေနရ
ေသာကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ဘဝတူ Company ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္လို႔သာ
စိတ္ထဲသတ္မွတ္ကာေတာင္းပန္စကားသာဆိုလိုက္ရင္း ကိုယ္သြားမဲ႔ေနရာသုိ႔ကိုယ္ထြက္လာခဲ့သည္
