An Odd's Diary

Chapter XXIII

Ilang chapters na lang kaya ang nalalabi? Malapit na kaya 'tong matapos? Wohohoho. Abangan niyo na to. Got it? Mwehehe. :D

_____________________________________

Chapter XXIII

Lumabas na ako ng bahay at tsaka naglakad na para makarating na agad ako ng school. Napaparanoid pa rin ako hanggang ngayon. Para akong nagbibilang ng taong dumadaan sa harapan ko dahil sobrang sabaw an sabaw na talaga ng utak ko. Ayaw ng magfunction ng maayos ng mga brain cells ko. Sasabog na talaga yung utak ko kakaisip!

Hindi ko talaga kasi magets kung ano na ba nangyayari samin ni Christian? Para kasing ang gulo. Una, hinalikan niya ako ng wala man lang pahintulot! Pangalawa, kung umarte siya sa harapan ko, akala mong wala lang sa kanya yon! Ajujuju! Pangatlo, niyakap niya ako last week sa park at nagsorry tapos kung ano ano sinabi niya na hindi ko magets! Luuuh! Ang sakit sa ulo isipin ha?

Pagkatapos lang ng ilang minutong lakaran, nagulat na lang ako nasa harap na pala ako ng classroom ko. Haay nako. Sinampal sampal ko muna yung mukha ko bago ako pumasok sa loob ng classroom para magmukha naman akong new look pagkatapos ng dalawang linggong sembreak.

Pagkapasok ko ng classroom, umupo na agad ako sa upuan ko. Napansin ko kaagad yung kakaibang katahimikan sa paligid ko. Ibig kong sabihin, magulo yung buong classroom at puro mga halakhak ng mga bunganga ng mga kaklase ko ang nagiingay dito, pero parang may kulang.

Yung bunganga pala ni Angela at ni Jigs ang nawawala! Asan na ba yung dalawang yun? Tinignan ko yung upuan ni Angela na nasa harapan ko pero wala pa pala siya. Himala, nahuli ata ang kasing bilis ng kabayo kung kumilos? Natalo pa ata ang isang pagong na katulad ko? Tinignan ko yung wallclock sa classroom pero 7am na pero wala pa siya.

Lumingon naman ako sa likod ko para tignan si Jigs. Sakto andon siya at nakatulala sa kawalan. Ano nangyari don?

"Oy Jigs!" lumapit agad ako sa kanya at umupo sa armchair niya. "Oy, kumusta bakasyon? Kumusta kayo ni Ange?" humalumbaba lang siya sa may bintana at tsaka tumingin ng malayo. Napapano ba to? "Hoy! Di mo ba ako naririnig? Yoohooo! Oy! Jigs! Nakakabadtrip ka ha, umagang umaga pinakukulot mo mga bangs ko!"

"Akin na, irerebond ko." sabi niya pero halata namang matamlay.

"Hoy, may sakit ka ba? Himala ata nagkasakit ang gangster-wannabe ng campus?" pangaasar ko.

Napatingin na lang ako sa harapan ko nung nakita ko si Angela. "Yow, Ange! Musta?" tinignan lang niya ako at tsaka nilagpasan at umupo sa upuan niya. Sinundan ko lang siya at umupo sa upuan ko. "Long time no talk ha? Musta lablayp?" pangaasar ko sa kanya habang sinusundot yung tagiliran niya.

"Ano ba, hihihi. Nakikiliti ako!" yan yung ine-expect kong irereact niya. Sobra. Yung nga lang, sabi ni Papa madalas magkaiba ang ine-expect mo sa gagawin ng kapwamo sa realidad dahil pabalik-baliktarin mo man ang ang pantalon mo, magkaiba ang realidad sa expectation, at bukod don, pagbalik-baliktarin mo man ang pantalon mo, wala ka na talagang pera sa bulsa mo.

"Ano ba, Jessie. Wag nga." sinanggi sanggi lang niya yung braso ko habang kinikiliti siya at nilabas yung libro niya. Kelan pa to nagkainteres sa pagbabasa ng libro.

"Huy, napano ba kayo ni Jigs? Para kayong mga ulopong dyan na nakasibangot. Pasukan na pasukan hindi ko man lang mapinta yung mga pagmumukha niyo! Ah teka! May tawag dyan eh... Umhhh... Ayun! Yiiieee! LQ sila ni Jigs!" kiniliti kiliti ko pa yung tagiliran niya.

"Ano ba? Sinabi ko nga di bang wag nga!" tumayo siya bigla at kinuha yung bag at mga libro niya. Pero hinarangan ko yung dadaanan niya.

"Wag ka ngang hot-blooded. Umagang-umaga ha. Alam mo, pwede naman daanin niyo to ni JIgs sa magandang usapan di ba?"