Γυμνασιο

Η 1η μερα

Λοιπον..Απο που να αρχισω;Η πρωτη μου μερα στο γυμνασιο δεν διέφερε πολυ απο την 1η δημοτικου..Είχα το ιδιο αγχος για τους ιδιους λογους...Ο μονος που με κρατουσε ψυχραιμη ηταν ο σκυλος μου ο Τσαρλι οπου ενω εγω καθομουν βυθισμενη στις σκεψεις μου και τις αποριες μου αυτος με ξυπναει με ενα "φιλι" στο μαγουλο..Απο μικρο παιδι ειχα μια ιδιαιτερη συνδεση με αυτο το σκυλι..Σαν να μπορουσα να του μιλήσω..Ο Τσαρλι μου εκανε νοημα να ντυθω φερνοντας τα ρουχα μου στα ποδια μου.Εκεινη την ημερα ενιωθα καπως περιεργα,αλλα δεν μπορω να περιγραψω το πως ηταν αυτο..Εφαγα και αποχεραιτησα τους γονεις μου..Οταν αγκαλιασα την μητερα μου μου ειπε να προσεχω και μου εδωσε ενα φυλαχτο..Μολις το φορεσα ενιωσα παραξενα..Το αγνοησα και πηγα στην σταση..Εκει ειδα τις 2 κολλητες μου,την Μαρια και την Δημητρα..Ενω περιμεναμε το λεωφορειο ενιωσα παλι εκεινο το πραγμα..Το ειπα αμεσως στα κοριτσια και μου ειπαν οτι το επαθαν και εκεινες το πρωι.Θα τους ελεγα κι' αλλα πραγματα γι'αυτο αλλα ειχε ηδη φτασει το λεωφορειο..Ενω περιμενα φωνές και φασαριες μεσα ηταν τοσο ησυχα που ακουγες και την μυγα..Εκατσα μαζι με την Μαρια σιωπηλα στο καθισμα και η Δημητρα απο πισω μαζι με την ξαδερφη της,οπου ειχε χρονια να την δει απο τοτε που μπηκε και εκεινη στο γυμνασιο..Ενω κοιταζα εξω και περιμενα να προχωρησουμε εβλεπα τους ανθρωπους και τα πραγματα να γινονται ολο και πιο μικροι..Ρωταω την Μαρια τι γινεται και ξαφνικα το λεωφορειο ειχε ξεπερασει τη ταχυτητα του φωτος.