SON GÜN

BÖLÜM 1

    Adım Sıla.16 yaşındayım. Biraz ruhsuz bi tipim vardır.
Bazı şeyleri pek kafaya takmam önemsemem.
Öyleki çok mutlu huzurlu bir ailem var.Annem hemşire babam öğretmen.Babam genelde utandırır ama yinede seviyorum.Ve bir küçük kardeşim var 9 yaşında. İstanbul'da yaşıyoruz.
Yaşantımdan fazlasıyla memnunum.
Ve en iyi dostum Zeynep.Çok eğlenceli birisi ama biraz küfürcüdür.Yinede onu seviyorum.

Ve günlerden pazartesi.Herkesin okula gelmekten bıkkınlık duyduğu bigün. Okula Zeynep'le geliyorum.Yan binada oturuyolar zaten.
Herzamanki gibi okula gelirken sınıftakileri çekiştiriyoruz.Ve sınıfta çok hoşlandığım biri var.
Adı Barış. Okadar tatlı ki.
Neyse
Sınıfa geldik.Etrafa bakındım.Barış'ı göremedim.Bizden sonra gelcek belliki.Ilk ders biyoloji ve babam giriyor.Bundan pek hoşnut olduğum söylenemez.
Barış geldi ve önüme oturdu. O kadar heyecanlandım ki anlatamam.Ve gülümseyerek "Günaydın"dedi.Barış bizim sınıfa bu sene gelmişti.Ilk gördüğümde anlamıştım hoşlandığımı...
Zeynep hemen dalgaya vurdu.Derken babam derse girdi.
Herzamanki gibi sıkıcı konular.
Ders çok yavaş ilerliyordu.Ve Barış'a bakmaktan dersi dinleyemiyordum.Babam anladı tabii.Demiştim zaten utandırmayı sever diye.Herkesin içinde bana dünyaya geri dön diye sesini yükseltti.Çok utandım.Herkes güldü(Barışta dahil)
Sonra bir siren sesi duyuldu.İstanbulun her yanında yankılandı.Ve 5-10 dakka sürdü.
Ve bir anda hafif bir sarsıntı oldu.Herkes korktu bende.Sarsıntının ardından bir anons duyuldu.
"Lütfen sakin olun,sadece küçük bir sorun.Endişelenmeye gerek yok.bütün okullar iş yerleri tatil edilmiştir. Herkes evlerine gitsin.
Sokağa çıkma yasağı ilan edilmiştir. "
Evet tam olarak böyle söylendi. Herkes merak ve endişe içinde koşuşmaya başladı. Zeynep elimden tuttu beraber koştuk eve.Babamı kaybettim o arada.
Dışarda büyük bir kargaşa. İstanbul'un kendi kargaşası yetmezmiş gibi.Bişeyler oluyordu ama ne?
Ambulanslar mı dersin polis mi dersin hepsi bir yana!
Ve bir gürültü daha koptu.Zeyneple depar atıyoruz eve gidebilmek için.Ama insanların yüzlerindeki ifade beni çok korkutuyordu.Hemen aklıma annemi aramak geldi.Aramaya çalıştım ama tel çekmiyordu.Eve az kalmıştı. Koştur koştur eve ulaştık sonunda.Aile üyelerinin hepsi evdeydi.Hepsi ne olduğunu anlamaya çalışıyordu.
Annem bana sarılıp korkmamamı söyledi.Tv de çekmiyordu.Sonra Zeynep'in ailesi de bize geldiler.
Neler oluyor diye.Bir anda tv çekmeye başladı. TRT'deydi kanal.Recep Tayyip Erdoğan açıklama yapıyordu.Şu cümleleri kullandı.
"İlk olarak sakin olunuz.Şu an Amerika'nın tehdidi altındayız.İletişimi engellemeye çalışıyorlar.Sular kesilebiler yakın zamanlarda.Bunları üstümüzde deney yapmak için kullanıyorlar. Lütfen birlik olalım.Yakınlarınızın yanından ayrılmayın.Biz halldedeceğiz.Neleri çözmedik ki!Sizden isteğim evlerinizden çıkmayın.Sorun çözül-e-ck" dedi ve elektrikler kesildi.
Anladım ki bugün normal olan son gün...