Verhaal Voor Verhalen wedstrijd

Verhaal voor de verhalenwedstrijd

'Jippie, vakantie!', roept Sem. Sem gaat vandaag naar Porto Corsa, Frankrijk. Hij heeft er heel veel zin in.Als hij thuis komt, mag hij niet even achter de PlayStation© maar moet hij meteen zijn tas inpakken. Als hij zijn tas heeft ingepakt gaan hij en zijn broertje naar beneden om te wachten voordat ze vertrekken. 'Mam', vraagt zijn broertje Thomas. 'Mag ik nog even met de PlayStation© spelen? Sem's moeder zucht. 'Vooruit, even dan', zegt Sem's moeder. 'Maar Sem mag ook meedoen'. 'Oke dan', zegt Thomas. Als de vader en moeder van Sem klaar zijn gaan ze op weg naar het vliegtuig.Als ze in de auto zitten krijgen ze allebei een zakje snoep voor de heen en terugreis. Drie uur later zitten ze in het vliegtuig. Thomas blijft maar praten over hoe cool hij het vond toen ze door de douane gingen. 'We werden met X-ray stralen beschoten', zegt Thomas. 'Ja', zegt Sem. 'En weet je wat er gebeurd als je met teveel X-ray stralen wordt beschoten?' 'Nee', zegt Thomas. 'Dan wordt je heel erg ziek.' zegt Sem. Van schrik houdt Thomas opeens zijn mond. 'Sem, je moet je broertje niet bang maken.' zegt Sem's moeder. 'Ja, mama', zegt Sem braaf.Als het vliegtuig land is Sem blij, want zijn broertje is misselijk en in staat hem helemaal onder te kotsen. Nu kan zijn broertje naar buiten voordat hij moet overgeven. 'Yes', zegt Thomas. 'Eindelijk weer frisse lucht.'Ze krijgen een auto die ze hadden gehuurd en gaan naar hun huisje. Als ze in hun huisje zijn is het alweer 9 's avonds uur. 'Het is nu 5 uur geleden dat we van huis zijn vertrokken', zegt Sem's vader. 'Zullen we maar naar een restaurantje gaan?' 'Jaaaaaa!!!!', roepen Sem en Thomas. Even later zitten ze in een lekker restaurantje te genieten van hun eten. Terwijl Sem's ouders zitten te genieten van Homard Thermidor, nemen Sem en Thomas genoeg met Franse frietjes. De volgende dag gaan ze naar een beroemd huis en de tuinen van Claude Monet. Thomas is chagrijnig want hij heeft geen Wi-Fi in het huisje. Hij vindt het allemaal bakstenen en planten. Als hij thuis komt ontdekt hij dat hij een goedkope databundel kan kopen. Zijn mening is nu verandert. Het waren 'mooie steentjes met prachtige bloempjes'. Sem heeft een aansteker gekocht waar het huis en de tuinen van Claude Monet op staan. Meteen wilt hij er alles mee in brand steken, maar zijn vader zegt dat als hij dat doet, dat de aansteker wordt afgepakt. Om 3 uur 's middags mogen Sem en Thomas in het zwembad van het huisje. Wanneer ze er inspringen, merken ze dat het extreem koud is. Ze maken een weddenschap. Wie het het langste volhoud om in het water te blijven, krijgt iets lekkers van de ander. Zo gezegd, zo gedaan. In het koude water bedenkt Sem een plan. Hij wacht heel lang, want hij weet dat Thomas heel graag wil winnen. Na een tijdje klimt hij eruit. 'Yes', roept Thomas. 'Ik heb gewonnen!' 'Gefeliciteerd', zegt Sem. 'Weet je wat je krijgt?' Thomas schud z'n hoofd. 'Een ijsje!', zegt Sem.Als het avond is, gaan ze cassoulet eten. Dat is een gerecht met bonen en gestoofd vlees. Het smaakt heerlijk. Tijdens het eten vertelt Sem's vader dat ze morgen naar een bos gaan. 'Jippie', roept Thomas. Thomas is namelijk graag buiten en in het bos is hij helemaal zichzelf.Wanneer ze de volgende dag in de auto op weg naar het bos zijn, begint Thomas meteen al weer met snoepen. Zijn zakje is al halfleeg. 'Sjongejonge', zegt Sem. 'Zou je niet wat bewaren voor de terugreis?'Thomas geeft geen antwoord. 'Je hebt het al halfleeg!' 'Jongens', zegt vader om het gesprek af te ronden, 'We zijn er!'Sem en Thomas rennen het bos in. 'Wij blijven hier', roept Sem's moeder. 'Oke', roept Sem terug. De jongens hebben erg veel lol, maar plotseling begint het te donderen en keihard te regenen. 'We moeten terug naar de auto!', roept Sem. Ze beginnen terug te rennen. Maar nadat ze terug zijn gerent, merken ze dat ze verdwaald zijn! Ze zijn nu compleet doorweekt. Ze zoeken een plekje waar ze niet onder geregend worden. 'Wat moeten we nu doen?', vraagt Thomas wanhopig. 'Eerst moeten we warm worden, want anders vatten we kou', zegt Sem en pakt zijn aansteker. Ze zoeken kleine takjes. Sem maakt een kring van stenen, zodat niks anders in brand vliegt. Met veel moeite maken ze van de takjes een vuurtje, want veel is nat door de regen. 'Zo', zegt Sem als ze een vuurtje hebben. 'Nu even opdrogen.' Na een kwartiertje zijn ze weer droog. Opeens houd het op met regenen. Zo plotseling als de regen is gekomen, gaat hij ook weer weg. Nu kunnen Sem en Thomas hun ouders gaan zoeken. Als ze aan het rondlopen zijn horen ze opeens in de verte: 'Séééḿ, Thóóóómas'. Ze beginnen op de stem af te rennen, want ze hadden het herkent. Het was hun vader! 'Ja, daar is papa!', roept Thomas. Dolgelukkig rennen ze naar hun vader toe. Ze gaan nu snel naar de auto, want hun moeder was doodongerust. Ze gaan nu snel naar hun huisje en krijgen allebei een trui, want anders worden ze misschien ziek.De volgende dag is hun vakantie alweer bijna voorbij. Ze gaan nog naar een dorpje om een geocache te zoeken. Na veel zoekwerk hebben ze eindelijk de geocache gevonden. Ze eten nog een ijsje in het dorpje, want het is veel warmer dan gisteren, 35 graden! Dan gaan ze naar huis om hun tas in te pakken. Want morgen gaan ze weer terug naar huis.