Satırlar

Satır satır yaşarsın içinde, dolar da taşar ruhun

Bazen bir kelime bile bir satır gibi gelir sana.

Okursun, okursun.

Anlam kazanır benliğin tıpkı bir şiirin satırı gibi

Okundukça yaşanır kılar seni

Bir an seversin sonrası meçhul kalır zihninde.

Göz göre göre gidersin ateşe

Bazen göz bebeklerinden fışkırırcasına hissedersin umudu.

Bazense aynalar bile yabancılaşır gözlerine.

Arar durursun kendini onlarca insanın arasından.

Gözlerin dalar dalar gider uzaklara

Düşüncelerin kaybolur dar sokaklarda

Halin harap olur da yine de gülersin var oluşuna.

Ağaçtan düşen olgun bir elma gibi

Büyürsün bazen,

Ve düşersin daldan.

Nasıl olduğunu ne zaman büyüdüğünü anlamadan..

Hayatın bundan ibarettir işte.

Doğarsın yaşarsın ve ölürsün

Asıl hedef yaşarken mutlu yaşamaktır

Mutlu anlar bırakmaktır insanların zihinlerinde

Güzel hatırlarlar  ya seni, mutlu olursun.

Ruhun gülücükler saçar o tabuta girerken.

Son bir kez güler o ruh

Bir daha da gülmez..