Vanacht had Wolfs bij Fleur geslapen. Ze hadden de avond ervoor een verjaardag dus dit was handiger. Het was nu al weer ochtend en Wolfs moest Eva nog ophalen in de Ponti want ze zouden samen naar het bureau rijden.
'Eef!' roept Wolfs nu voor de derde keer. Waar blijft ze nou. Snel rent Wolfs de trap op en doet de deur van Eva's kamer open. Maar daar is geen Eva te zien. Sterker nog het bed lijkt niet beslapen. Zou ze dan al zonder mij zijn gegaan denkt Wolfs. Snel loopt hij naar zijn eigen kamer en doet de deur open. En blijft dan staan. Eva ligt op zijn bed te slapen. Wat ziet ze er zo lief uit. Zachtjes gaat hij naast haar zit zitten.
Nat een tijdje doet Eva haar ogen open. En kijkt ze verschrikt op. 'Hoi' zegt Wolfs droogjes. 'Hoi' zegt Eva met een glimlach terug. 'Waarom slaap jij op mijn bed' vraagt Wolfs. 'Vind je het erg vraagt Eva een beetje rood gekleurd. 'Nee hoor' zegt Wolfs met een glimlach. 'Nou' begint Eva dan toch maar met antwoorden. Wat moet ze nou zeggen. Ze kan moeilijk zeggen dat ze hem miste. Oke,het moet wel. Ze kan ook weer niet tegen hem liegen dat zou hij gelijk door hebben 'Ik miste je een beetje' zegt ze dan toch maar een beetje beschamend. 'Awh ik miste jou ook wel een beetje hoor' zegt Wolfs dan ook maar. Van binnen maakt Wolfs hart een sprongetje ze miste me denk hij. Hij strekt zijn armen uit om haar een knuffel te geven. Waarna Eva haar hoofd ook zijn borst legt en rustig word door naar het kloppen van zijn hart te luiseren.
YOU ARE READING
Fleva till the end
Romancezonder dat Eva het door heeft gaat ze steeds meer van Wolfs houden. En Wolfs van Eva, Als ze door een aanval op een drugsbende een paar dagen samen zitten opgesloten trekken ze steeds mee naar elkaar toe.
