Third person's POV.
Once there is a cute 5-year old little girl.Mahilig syang mag-drawing ng kung anu-ano,like butterflies, flowers, fairies, etc.Minsan ay sumama sya sa isang workshop that includes artworks and drawings.And of course ,she brought her art materials including her favorite sketch pad.Sa workshop,may lumapit na cute little boy to her.
"I am Bryan." -pagpapakilala nya.
"I'm Hazel." And they both shake their hands.
"Wait lang Bryan huh ipa-pass ko lang 'to." -pagpapaalam ni Hazel habang pinapakita yung drawing nya.
Habang pinapasa ni Hazel yung artwork nya,nakita ni Bryan yung favorite sketch pad ni Hazel at nagdrawing sya dun.
"Bryan" -tawag sa kanya ng mommy nya."Let's go."-pagpapatuloy nito.Sumunod naman si Bryan at dahil sa pagmamadali,naiwan nya ang sketch pad na nakabukas.
Dumating si Hazel pero wala na si Bryan at nang magliligpit na sya ng gamit,nakita nya ang drawing ni Bryan,isang babae't lalaking magka-holding hands at may pangalan sa baba nito.Hazel (sa baba nung drawing na girl) & Bryan (sa baba naman nung boy).
"He's crazy.But it's nice masterpiece anyway." -tapos saka nya sinara yung sketch pad at unuwi na.
≈≈≈MANY YEARS LATER≈≈≈
Hazel's POV.
I became a successful artists for the past 15 years. At heto nga ako't naghahanda na para sa aking exhibit nang may makita akong isang sketch pad.It looks like familiar. Kinuha ko ito at binuklat-buklat ito.Naalala ko na-it's my favorite sketch pad when I was 5 years old .May isang artwork na pumukaw sa aking paningin,ang drawing ni Bryan - he was the kid who draw this masterpiece. I wonder kung nasan at ano na sya ngayon.What if isama ko 'to sa exhibit?
Dali-dali kong pinunit ang drawing mula sa sketch pad nang tingnan ko ang oras."Naku male-late na ako sa exhibit. "
→→Sa Exhibit←←
Habang nag-aayos ako nang mga idi-display,may lumapit sa aking lalaki.
"Hey miss,I want to buy this masterpiece for my children" -sabi sa akin nung lalaki habang tinuturo ang drawing ni Bryan.
"I'm sorry but I'm not selling that." -pagkasabi ko nun ay kinuha ko ang drawing at akmang itatago na ito nang bigla uli syang nagsalita.
"I just want my artwork back,bakit mo ba pinagdadamot sa akin ang sarili kong masterpiece?".Natigil naman ako sa kinatatayuan ko at nakaramdam ng saya dahil nahanap ko na ang may-ari ng artwork na hawak-hawak ko ngayon,si Bryan. But at the same time, nakaramdam din ako nang lungkot dahil sa sinabi nyang for my children. Is it possible na meron na syang pamilya.Nanghina ako,inabot ko na lang sa kanya yung drawing na nakaframe-his artwork.
" Binabalik ko na yan sa'yo sana magustuhan ng mga anak mo."-pagkasabi ko'y may pumatak na luha sa aking mga mata.
"I'm sure magugustuhan 'to ng mga anak ko---natin." Kusang tumigil sa pagpatak ang mga luha ko nang marinig ko ang mga katagang iyon.
"What do you mean?" -tanong ko sa kanya.
"All this years,I search for you Hazel Fortalejo.And finally----" -he paused and kneel to the ground.Grabe pinagtitinginan na kami dito
"I found you" -he continued. Tapos may nilabas sya from his pocket,binuksan nya yun and it's a beautiful ring.
"Hazel,can you be mine?" I smiled and may pumatak na namang luha sa mata ko,ito ba yung sinasabi nilang tears of joy.
"Yes" - I answered.Sinuot nya sa akin yung singsing at niyakap nya ako.
Kinuha nya yung artwork nya at sinabing---
"I'm sure magugustuhan ito ng magiging anak natin."
"Kung di dahil sa Masterpiece na 'to,hindi mabubuo ang love story natin." -dugtong ko sa sinabi nya sabay hawak din dun sa artwork.
"Oh picture picture" -sabi nung isang photographer.
Naging masaya naman ang nangyari sa exhibit at nalaman ko din na naging kasabwat ang pamilya ko sa pagpo-propose nya.
After a year later, kinasal kami at nagkaroon ng dalawang anak-si Kurt at Ashley.
And then we live happily ever after.
»» THE END ««
