Acıyı Sevmek Olur Mu ?

Çocukluk Aşkı

Ben Elif 13 yaşında bir kız çocuğuyum,yine bir okul çıkışı ve ben yine eve gidiyordum arkadaşlarımla yolda gülüp eğlendik,eve geldigimde yorgun düşmüştüm ona rağmen facebook'a girmeyi ihmal etmiyordum.Facebook hayatımın çok önemli bir parçası bir çok resim günceller bol bol durumlar atarım girdiğimde arkadaşlık isteği gelmişti Poyraz size arkadaşlık isteği gönderdi yazıyordu önce girip fotoğraflarına bakmıştım kimdi bu niye eklemişti beni ortak arkadaşlarımızda benim kuzenim Mert vardı isteği kabul ettim,ertesi gün benim doğum günümdü arkadaşım Ece bize geldi ve bana onu salonda beklememi söyledi bekledim birşeyler almıştı mutfağa geçti ve kapıyı kapattı merak etmeye başlamıştım ben odada beklerken o süslediği pastayla yanıma doğru yaklaştı çok heycanlamıştım sonra üfledim ve dilek tuttum.Ece benim en yakın arkadaşımdı iyikide vardı hayatımda diye düşünmüştüm,Eceyle o gün bir sürü fotoğraf çekildik ve ertesi gün bütün fotoğrafları attım Facebook'a sonra Poyraz denilen çocuk bana mesaj atmıştı merhaba diye merhaba kimsiniz diye cevap verdim oda kuzenimin arkadaşı olduğunu ve beni ordan tanıdığını söyledi bende tamam dedim aldırış etmeden çıkmıştım dışarı oynamaya genelde ip atlarım arkadaşlarımla akşam eve geldiğimde bilgisayar başına oturdum yine ondan Poyrazdan mesajım vardı şimdi çıkıyorsun tamam ama arada yaz bana diye mesaj göndermişti ben böyle şeyleri seven bir insan değildim ki tınlamamıştım mesajına cevap bile vermemiştim.Ertesi gün okula gittiğimde Büşrayla dolaşıp kantinden bir sürü şey almıştık Büşra okulda güvenebileceğim tek insandı ona herşeyimi anlatabiliyordum oda bana anlatırdı ama moralini bozan birşeyler olmuştu sanki o gün durgundu ve bunun sebebini sordum ona oda babasının çok borcu olduğunu ve artık buralardan taşınması gerektiğini söyledi ağladı ve bana tek dediği Ereni çok seviyordum ben ona ben gittikten sonra söylersin biliyorum çocukça bir aşk bu ama bunu ona söyle dedi bende ona sarıldım ve ağladık.O gün yerle bir olmuştum sanki hayatımın en büyük acısını yaşıyordum okul çıkışına kadar Büşrayla birbirimize tek kelime etmemiştik sadece sustuk.Hayatımın en kötü anına gelmiştik son ders zilide çalmıştı herkes çıktı teker teker biz kaldık Büşrayla ben gidiyorum ama hiç üzülme ne olur hiç birşey bitmiş değil derken benim gözlerimden yaşlar süzülmeye başlamıştı sarıldı bana sen her zaman benim hayatımda en iyi arkadaş olarak kalıcaksın dedi sende diyebilmiştim sadece beraber çıktık okuldan ve ayrılma vakti gelmişti ikimizde ağlıyorduk yarın okula geldiğimde biliyordum ki en iyi arkadaşım olmayacaktı bu dayanılmaz bir acıydı benim için daha çocukken kaybetmeye başlamıştım bu hep böyle gider miydi ? Eve gittiğim de annem halimi gördüğünde telaşlanmıştı anlattım ona herşeyi herkes aynı şeyi söylüyordu hayatın sonu değil başka arkadaşlıklar kurarsın herşey geçer diyordu bense geçmez diye düşünüyorum yatıp uyudum kalktığımda facebook'a girdim kafam dağılsın diye oyun oynuyordum ki yine o çocuk mesaj attı hiç mesaj atmıyorsun neden diye moralimin bozuk olduğunu ve çok meşgul olduğum için ona mesaj atmadığımı söyledim bana sevgilim olup olmadığını sormuştu ve böyle konuları sevmediğimi söyleyip konuyu kapattım.Ertesi gün bizim kapıda akrabamızın kızının kına gecesi vardı.Akşama kadar hazırlanmıştık kınaya ve akşama doğru herkes gelmeye başladığında balkona çıktık karşıdan kuzenim Mert ve evet o çocuk bu dedim kuzenim kim dedi Mertin yanındaki çocuğu tanıyorum Poyraz dedim karşıdan o gelirken ikimizde baktık kuzenimle sonra ben hemen aşağıya inmek istedim neden bilmiyorum ama onu görünce farklı bir şekilde mutlu hissetmiştim kendimi hemen aşağıya indim kuzenim bana ne oluyor diyordu.O gece başlamıştı herşey gözlerine baktığımda kendimi unuttuğum kişi oydu o akşam kına bitene kadar bakıştık.Sabaha kadar mesajlarına cevap vermediğim çocuğu düşünürken bulmuştum kendimi ertesi gün Mert bana mesaj attı ve arkadaşının benden hoşlandığını söyledi çok heyecanlanmıştım hayatımda o güne kadar kimse olmamıştı ben daha çocuğum dedim küçüğüm bir hevestir geçer dedim kendi kendime Merte bir cevap vermedim düşünmek istiyorum dedim.
Ertesi gün Poyraz bana mesaj atmıştı çok mutluydum nedenini bilmediğim bir şekilde anında ona cevap vermiştim beni yakından tanımak istediğini söyledi bende olur diye cevap verdim.Ne yapıyordum ben bu nasıl bir duyguydu beni yerle bir eden o günden sonra her yerde onu görmek ister onu arar olmuştum bu duyguyu tarif etmek mümkün değildi bana belki de şuana kadar kendimi iyi hissettiren tek kişiydi evet o benim çocukluk aşkım o benim 13 yaşımdan 18 yaşıma kadar 6 sene boyunca sevdiğim adamdı.Ama bizi kader ayırdı aşkımız 6 sene sonra son buldu.