Ik zet het geluid van mijn muziek af en haal mijn oortjes uit zodat ik beter kan horen. Ze kondigen mijn gate aan waar het vliegtuig zal opstijgen. Ik steek mijn oortjes weer in en zet de muziek weer aan.
Als ik recht sta, neem ik mijn tas en loop richting de juiste gate. Eenmaal aangekomen, check ik de gate nog zeker 3 maal met mijn vliegtuigticket en wat er op het scherm staat. Het duurt nog een uur voor we aan boord mogen. Ik zoek een plaats uit waar ik kan zitten en het scherm goed in de gaten kan houden. Als er iets verandert, dat ik het meteen zie.
Dit is niet de eerste keer dat ik alleen met het vliegtuig ga. Ik ben niet nerveus.
Ik heb gewoon graag... alles onder controle.
Nog 40 minuten voor we aan boord mogen. Ik leun voorover om het scherm te zien. Nog steeds dezelfde gate. Ok.
Ik hef mijn tas op en haal het boek boven dat ik aan het lezen ben.
J.K Rowling, Voor Harry Potter
Ik heb het gekregen van mijn vader voor mijn 21e verjaardag. Het is wel interessant maar niet echt mijn ding. Het is een leerrijk boek, dat wel. Maar ik lees het om mijn pa te plezieren. Dit is het eerste verjaardagskado dat ik heb gekregen van hem in jaren. Hij heeft de helft van mijn bestaan niet bij me geweest en weet eigenlijk bijna niets van me maar hij doet nu de moeite, toch?
Toen ik 7 was, zijn mijn ouders gescheiden. Ik ging om de week naar mijn vader of moeder. Toen ik 15 werd, heb ik hem nooit meer gezien. Tot een paar maand geleden. Hij heeft al 2 jaar een nieuwe vriendin, die 2 kinderen heeft. 10 en 14 jaar. Veel jonger dan mij. Net als zijn vriendin. Ze is 12 jaar jonger dan hem. Midlife crisis denk ik.
Ik kijk naar mijn horloge. Nog 10 minuten voor we aan boord mogen. Ik check het scherm nog een keer. Alles is in orde.
Het is 2uur en 15 minuten vliegen naar Italië, hier nog 10 minuten wachten en ongeveer nog een half uur voordat we opstijgen. Dan nog een halfuur rekenen bij de landing en de bagage. Nee, reken maar... 37 minuten. Dus binnen 3uur en 32minuten staat mijn vader me op te wachten in het vliegveld van Perugia.
Daarna 9 dagen om papa, zijn vriendin en haar kinderen te leren kennen. En de andere 2 gezinnen niet vergeten natuurlijk.
Ik zucht diep. Ik hoop dat deze reis meevalt.
Nog 3 minuten voor het inchecken. Ik neem mijn tas en ga al klaar staan voor de balie bij de gate. Zo ben ik zeker dat het vliegtuig niet zonder mij vertrekt. Ik adem diep in en uit en kijk op mijn horloge.
12u05.
We mogen inchecken.
12u08.
De balie gaat open en ze beginnen met het controleren van de paspoorten en tickets.
Nog 3 uur en 19 minuten voor mijn vakantie met vader begint.
Hallo,
Ik hoop dat jullie het eerste deel wat leuk vinden. Er gebeurt niet veel maar ik hoopte om een beeld te scheppen over Emi, (Emilia) zonder haar te veel te beschrijven. Ze is een controlefreak. Ik heb al wat ideeën in mijn hoofd over haar. Het is iets helemaal anders dan mezelf en andere personages die ik hier op Wattpad heb gelezen. Ze lijkt misschien wat saai nu maar ik beloof je dat ze snel wat interessanter wordt in het verhaal.
xoxo
D.U.S
YOU ARE READING
What happens in Italy... DUTCH
RomanceEmilia is 21, bijna 22 als ze wordt meegevraagd op vakantie met haar vader samen met 2 andere gezinnen. Ze ziet het niet helemaal zitten aangezien ze de oudste is van de 'kinderen' die mee gaan. Tot ze de 16 jarige Simon beter leert kennen die ook...
