TAMAH

2.Bölüm

"Bu sabah kalktığımda ilk yaptığım şey gülümsemek oldu. Bu mutluluk ne güzel şey arkadaşım!" demeyi o kadar çok isterdim ki ama diyemiyorum çünkü olaylar hiçte dediğim gibi olmadı. Sabah kalktığım gibi artık alışkanlık haline getirmiş olduğum geceden yere fırlattığım tonlarca yastığı yatağımın üzerine koydum. Bugün alışverişe çıkacağım için üzerimi giyinmem gerekiyor. Onun haricinde eğer gün içerisinde dışarı çıkmayacaksam evde pijamalarla oturmak tercihim kesinlikle tercihim ultra tercihim. Dolabımı açıp içerisinden beyaz dar kotumu ve buz mavisi kolsuz gömleğimi çıkarıp yatağım üzerine koydum. Daha sonra duş almam gerektiğini düşünüp banyoya gittim suyu ayarlayıp 10 dakikalık bi duşun ardından odama geçip hazırladıklarımı üzerime geçirdim. Sonra beyaz deri sırt çantamı alıp içine cüzdanımı kulaklığımı telefonumu ve lazım olacak bi kaç parça eşya daha koyup mutfağa indim. Anneme günaydın diyip kahvaltı hazırlamasına yardım ettim. Babam sabah erkenden işe gitmişti. Anneme bugünkü planımı anlatırken içeriye mina girdi. Hayvan gibi masaya oturup eline koluna sahip çıksaydı daha iyi olacaktı ama naparsın işte ayı heryerde ayıdır.

Kahvaltımı yapıp çıkmak için kapıya yöneldiğimde saçımın dağınık olduğunu farkettim. Hemen bileğimdeki tokayla salaş bi topuz yapıp güneş gözlüğümü taktım. Daha sonra sandeletlerimi giyip evden çıktım.

Bahçe kapısına geldiğimde neden bu kadar yavaş büyüyorum diye sitem ettim. Şimdi 18 yaşımda olsaydım da ehliyetim olsaydı fena mı olurdu.?

Samet abi beni görünce günaydın diyip otomobilin kapısını açtı. Teşekkür edip arka koltuğa bi güzel kuruldum. Samet abide yerine geçtikten sonra nereye gideceğiz diye sordu. Sorusunu cevaplayıp çantamdan telefonumu çıkarıp mina'yı aradım.

Neden aradım merak ediyorsunuz değil mi.?

Ama söylemeyeceğim MERAK EDİN.

Minayla telefon görüşmemi bitirdikten sonra yola odaklandım.
 
Alışveriş merkezine neredeyse yaklaşmıştık. Biraz yürümek istediğimi düşünüp Samet abiye durmasını söyledim. Teşekkür edip arabadan indim ve yürümeye başladım. avm'ye kadar yol üzerinde ne kadar mağaza varsa hepsine tek tek uğramıştım. Gerçekten inanılmaz güzel parçalar vardı. Elimde bir kaç tane poşet ile avm'ye girerken birinin elimden poşetleri çekiştirmesiyle irkildim. Hırsız falan sandınız değil mi ? Ama değil işte. Benim ruh hastası kardeşim. Arayıp bugünün ne anlama geldiğini asla hatırlamayacak ama söylenince de dahiyane fikirlerle harikalar yaratabilecek kapasitedeki minnak kız kardeşim.

Sizce bugün meva ve Mina için ne anlama geliyor?