Tek Yol

-1-

Sophia

19 Eylül Sabahı...

(Rüya)Kaçmam lazım ama ne tarafa off napacam şimdi 'benden kaçamazsın' aklımın içinde sürekli bu sözler dönüyor şu anda boş bir arazi ben ve bir de şu tüyler ürpertici ses, birden karşıda 10-8 yaşlarında bi kız belirdi bembeyaz giyinmiş bana doğru yaklaşıyordu yüzünde masum bir ifade vardı 'buraya gelmemeliydin' dedi ses tonu oldukça inceydi 'sen kimsin ben neden burdayım' dedim ses vermedi. Bana doğru yaklaştı boyu uzamaya başladı sesi öncekinden daha kalın ve gür bir sesle 'GÜLE GÜLE' dedi istemsizce yere düştüm ve karanlığın esiri oldum.

Uyandığımda başımda annem vardı bana korkulu gözlerle bakıyordu 'anne ne oldu' sesim fısıltı halinde çıkmıştı annem bana yaklaşıp yanıma oturdu 'kızım iyi misin su getireyim mi' birşey anlamıyordum 'anne ne oldu ' dedim düz bir ses tonu ile derin bir nefes alarak konuşmaya başladı . Duyduklarımla anneme şaşkınca bakıyordum ben o küçük kızı ve o sesleri duyarken bir takım arapça sözleri bağırarak söylemiştim annem yanıma oturmuş ve nas felak okurken gözlerim açılmış ama sadece beyaz kısmı görünüyormuş kendimi yatağa vurmaya başlamışım annem benden uzaklaşınca gözlerim tekrar kapanmış sonrada ben uyanmışım. Annemi biraz sakinleştirdikten sonra içeri geçip bir bardak su aldım olanları düşünürken ne olduğunu anlamaya çalışıyordum. Sonra akşam izlediğim korku filmi geldi mantıken bilinçaltım bana bir oyun yaptığını düşündüm. Sonra Çantamı alarak okula gittim okulda en yakın arkadaşım Emily beni dışardaki banklardaki birinde bekliyordu ama yüzü solmuştu ne olduğunu merak ettim.

Yanına vardığımda korkmuş gözlerle bana bakıyordu 'ne oldu ' diye sordum. O da bana başından geçen olayları anlatınca kısa çaplı bir şoka uğradım. Ben o korkunç kabusu görürken Emily beyaz giyinen bir kız tarafından bağlı baygın bir şekilde yattığımı görmüş. 'Sence sadece bir rüya ve kabustan ibaret mi bu gördüklerimiz' diye bir soru yönelttiğinde derin düşüncelere çoktan dalmıştım Emily beni biraz sarsınca gerçek hayata dönüş yaptım. 'Bilmiyorum ama rüya ve ya kabus olmadığı kesin' dedim 'bence çok takmayalım' dediğinde yapacak başka birşey yoktu öylesine bir kabustu sonuçta 'boşverdim bile' az daha kaynattık sınıfa yeni bi çocuk gelmişti adı Alex yakışıklı çocuktu kaslarını saymıyorum bile sınıfta Emilyle oturduğumuz yerden çaktırmadan yeni gelen çocuğu izliyorduk bi an bana dönüp gözlerimin içine baktı amber rengiydi içimden bi an ''o nasıl göz hayırsızın oğlu daşş'' diye geçirince çocuk sırıtmaya başladı. Ona hala baktığımı fark edince biraz kızardım önüme dönüp hocayı beklerken uyudum karanlık..

(Rüya)Burası da neresi böyle 'kimse yok muu ' bağırışlarıma rağmen kimse yoktu boş bir kasabadaydım birden karşımda bir siluet belirdi bana doğru yaklaşıp gür bir sesle 'bunun rüya olduğunu sanıyorsan yanılıyorsun ' dediğinde az da olsa tırsmıştım ahh yalan tabiki altıma yapabilirdim. 'kimsin benden ne istiyorsun' dediğimde büyük bir kahkaha patlattı gülecek ne vardı bilmiyorum 'senin hayatını mahvedeceğim adım önemsiz ' nasıl ya bana birşey yapamaz yapmaz dimi kime diyorum birşey yapmasa bile sadece bana korkunç rüyalar göstererek korkudan ölebilirim 'bak bunu hiç düşünmemiştim iyi fikir' dediğinde şaşırdım düşüncelerimden ayrılarak karşıma birdaha baktım bu sınıfta ki o çocuk Alex amber renginde gözlerinin içine bakarak düşünmüştüm ne yani gözlerimden aklımı okuyabiliyor muydu sınıftaki olay aklıma gelince kızarmaktan domates olduğuma emindim. 'evet gözlerinden aklını okuyabiliyorum sınıftaki olayı hatırlaman ne güzel teşekkürler bebek' lanet olsun yine gözlerine bakarak düşündüm. 'neden ben' dedim birden istemsizce söylemiştim ama bu sorunun cevabını çok merak ediyordum.

Birden gözlerim açıldı Emily beni sarsıp duruyordu 'kızım kalksana yüzün rengin solmuş iyi misin kalk yakınlardan bi cafeye gidelim okul bitti uykucu' ne yani okul boyunca sadece bu rüyayı mı gördüm bana üç dakika gibi gelmişti birden gördüğüm şeylerle aniden Alex in oturduğu yere baktım gitmişti. Emilye dönüp 'Alex nerde' dedim Emily çantasına defterini koyduktan sonra bana dönüp 'şu kaslı yeni gelen mi? evime davet ettim nasıl iyi yapmış mıyım' dediğinde şaşkın bakışlarımla kös kös ona bakıyordum 'kızım manyak mısın nerden bileyim ' diye kızınca olduğum yerden sıçradım 'tamam be soranda kabahat hangi cafe' dedim okuldan çıkıp ilerdeki Blue Cafeye gittik siparişleri verip konuşmaya başladık. Ona gördüklerimi harfi harfine anlatınca yüzü benimki gibi solmuştu sona korkak ama bir o kadarda alaycı tavırla 'kızım ilk günden çocuğu kaptın bebek demiş sana yürüyo olmasın' sinirli bakışlarımı üstünde gezdirirken gülmeye engel olamıyordu hiç takmadım dışarıda gözlerimi gezdirirken Alex in okulun amigo takımından Evayla konuşurken gördüm birden gözleri bana yönelince bakışlarımı Emilye çevirdim bana ne oldu bakışı atarken kahvemden bir yudum aldım 'Alex burda' dedim tek kaşını kaldırdı sonra diğerinide 'amigo takımından Evayla konuşuyor' dediğimde yüzünde sinsi bi sırıtış belirdi 'acaba seni bırakıp onunla uğraşsa' içimden ahh nerdeee çekerken gözüm Alexe kaydı buraya doğru geliyordu. Hemen çantamı alıp 'hadi Emily-' dedim Alex yanımda belirdi 'naber kızlar' Emilye baktığımda yüzünü korku kaplamıştı. 'iyi şey biz de tam kalkacaktık sen otur en iyisi' derken 'aa olur mu okula yeni geldim bi hoş geldin demi yok 'Emilyle aynı anda 'hoşgeldin' dedik tekrar ayaklanacakken 'kızlar ne oluyo neden bana hortlak görmüş gibi bakıyorsunuz' dediğinde bence bir kabus dedim bu yakışıklı çocuk niye böyle birşey yapsın ki dedi 'tamam oturalım biraz' dedim Emily bana şaşkınca bakarken oda eski yerine oturdu. Emily ve ben hiç konuşmuyorduk bile 'kızlar bir sorun mu var rahatsız mı ediyorum' dediğinde ikimizde kalakalmıştık. Emily konuşmaya başladı boş gözlerle ona bakıyordum dedikleri sinirimi bozsada diyecek başka birşey yoktu sustum 'arkadaşım seni rüyasında görmüş ' kaşları havalandı 'yaa peki napıyordum Sophia' pardon adımı söylemiş miydim. 'adımı söylediğimi hatırlamıyorum' dedim normal bir ses tonu ile biraz endişeye düşmüş gibiydi sonra biraz rahatlayarak 'sınıfta hoca adını söylerken duydum sende uyuyordun' biraz garibime kaçtı o sınıfta herkesin adını mı takip ediyordu üstelemek istemedim 'içim geçmiş birazda ' dedim konuyu ilerletmek istemiyordum ilk günden sıkmayalım 'rüyanda beni gördüğünü söylemiştin' dediğinde Emilye bakarak 'evet Emily söylemişti' dedim 'beni nasıl gördüğünü söylemicek misin merak ettim' dediğinde boşvererek 'merakın fazlası zarardır kalkabilir miyim' kulağımda birden rüyadaki Alexin sesi doldu 'sen nasıl bana cevap vermessin' gözlerimi birden amber rengindeki gözlerine çevirdim gözlerinden sanki ateş fışkıracak gibiydi Emilye kaş göz yaparak 'artık gitmeliyiz annelerimiz bekliyor' dedim uzatmadan 'tamam' dedi Emilyle dışarı çıktığımızda derin bir nefes aldım Emily bana soru işaretleriyle bakıyordu ona anlattım 'kesinlikle ondan uzak durmalıyız' dediğinde başımla onayladım. Konuşarak evimize gittik onun evi iki bina ötedeydi. Eve varınca vedalaştık eve girdiğimde annemi öptüm yemeğimi yedim denemez anneme tok olduğumu söyleyip odama geçtim telefondan boş boş geziyordum telefonu komodinin üzerinde koyup uyumaya çalıştım bir sağa bir sola dönüyordum ama bir türlü uykum gelmiyordu. Mutfağa gidip bir bardak su içtim tekrar odama gidip yatağıma uzandığımda arkamda bir ağırlık oluştu kulağıma soğuk bir nefes üflendi 'hoş geldin demeyecek misin'...