Gözlerimi Kapatsam...

İlk bakış

Güzel bir sabahtı. O gün ne yaşayacağımdan habersizdim. Ne kadar acı çekeceğimi kendi kendime acı çektireceğim aklımın ucundan geçmezdi. Derler ya"hayat beklenmeyen bir süprizdir" gerçekten öyle miydi yoksa bir rüya mıydı? İlk başta hiçbir fikrim yoktu. Rüya olsa bile en güzel rüyam olurdun bunu unutma olurmu. Rüyam şöyle başladı. Onu ilk servise bindiğimde gördüm. Arkadaşımla okul çıkışı misafir olarak servise bindim. Kapıdan girdim onun yanından geçtim. Gözlerine bi kez baktım ama sanki gözlerinde güzel bir gülümseme vardı. Aklım takıldı. Koltuğa oturdum. Servisten inerken adını öğrendim. Aklım takılmıştı gözlerine. zaman dursada gözlerimi ondan asla ayırmazdım. Baktıkca bakardım uzuun uzuun. Kendime gelmem gerekti indiğim halde hala aklım ondaydı. Göz işte deyip geçiştirdim.
(Acaba geçiştirmek çoğu zaman işe yarar mı?
Derinliklere gömdüğünüz uzun zamanda geçse geçistirdikleriniz çoğu zaman unutulurmu?)