KARANLIK

~HAYAL~

Bazen hayat göründüğünden daha da zordur... Bunu anladığında eğer biraz gecikmişsen o uçsuz bucaksız karanlık kuyunun en dibinde bulursun kendini. Bir çıkış yolu varmıdır? Olabilir mi? Kim bilir ? O an biri gelir.. güçlüdür seni sarıp sarmalayacak kadar en iyi şekilde koruyacak kadar .. belki de bir umut, sevecek kadar? Hislerini göremezsin hiç bir zaman. Çok soğuk kontrollü otoriter.. ve duygularını belli etmiycek kadar KARANLIK. Onu aydınlatabilecek güctemisin? Onun için ise durum daha farklıdır senin tahmin edemeyeceğin kadar zor ve karmaşık. Onun gözünde sıradan bir kız değilsin kabul. Sana deliler gibi de tutulmuş da değil. seni kuyunun karanlığından korkutuculugundan kurtardı ve kendi karanlığına sürükledi sürüklüyor devam ediyor . Belli kocaman bi batağa batıyor çıkmıyor. Çırpınıyor kurtulamıyor . Belli etmemeye çalışıyor ama tahmininden daha güçsüz biri o.. sen farketmesende onun bakımından daha zor.. sana alışmış olmak seninle yaşamak. Bir ömür ü paylaşmak. Bi kızın gençliğini hatta çocukluğunu almak. Hayallerinin hırsızı olmak. Onu kendi siyahlara bulaşmış hayatına çekmek. Kanlı elleriyle sana dokunmak..

....

Yine bir şey söylememiştim, ne den bahsettiğini bile anlayamıyordum , şu anda nasıl görünüyordum?
Yine şişmiş miydi gözlerim ağlamaktan ?Yanaklarım pembe pembe olmuş muydu ?
Annem hep derdi. ağlayınca küçük bir kıza benziyorsun diye .. yine o küçük şirin kız olabilmis miydim Gözlerimde biriken yaşları hissedebiliyordum ama bu sefer izin vermedim şimdi olmazdı güçlü olmalıydım ama yapamıyordum işte. Karşımda duran doktor Doğan beye "Teşekkürler" ,
deyip yanından ayrıldım oracıkta hemen kardeşimi görmek istiyordum .doktor bana kardeşimin fazla yaşamayacağını haberini vermişti ama bunu zaten biliyordum ki ben ... Gözlerinin içinden bile anlıyordum Ellerimi tutuşundan teninin beyazlamasından Hatta nefeslerinden bile kahretsin kesik kesik nefesinden bile anlıyordum. Odasına geldiğimde yine uyuyordu .Belki de bilmiyorum acı çektiğini belli etmemek için uyuyormuş gibi yapıyordu ama ben anlıyordum işte o ölecekti çok fazla gücü kalmamıştı. Bense sadece ellerim kollarım bağlı onun ölümünü mü seyredecektim ?
Onun ellerimden kayıp gitmesine mi bakacaktım öylece?

~
.

.

.

"Hayır ! Neden böyle bir şey teklif eder anlamıyorum. Çıkarı ne olacak ayrıca zahmet edip benimle konuşması gerekmez mi ? Ben bu kadar egoist ve kaba bir adamın yardımıyla veya teklifiyle ilgilenmiyorum. Beyefendi ye iletirseniz... "

Her geçen gün biraz daha azalıyordu umutlarım. Ne yaparsam yapayım kendime kabul ettiremiyordum kardeşimin amansız hastalığını. Ve bu sabah bir umut doğdu iyileşmesi yolunda. Ismini bile bilmediğim biri yardım edecekmiş kardeşime. Doktor doğan beye söylemiş. Asla para talep etmeyeceğini benden tek bir isteği olduğunu onu da zamanı gelince öğreneceğimi söylemiş. Ben se önceleri çok sevinmiştim. Eski bir aile dostumuzun para yardımı yaptığını düşündüm. Fakat bu olaya biraz kafa yorunca anladım babam iflas edince aile dostlarımız ile görüşmez olduk. Kimse kalmadı yanımızda. 3 kişilik küçük bir aile olarak kaldık. Zaten annemin gidişi babamı yıkmıştı. Annem öldüğünde 11 yaşındaydım. Küçük kardeşim ise yeni doğmuştu. Babam o günden sonra hep anneme söz verdiğini bize mutlu bir hayat bırakacağını söyler dururdu. Anlamazdım başlarda. Ama şimdi daha net anlıyorum. Meğer babam hep bir kumar batağındaymış. Annem gittikten sonra onu o bataktan çıkartan aşkı ile sarıp sarmalayan bi faktör kalmamıştı. 7 sene idare etti bizi baktı korudu sevgiye muhtaç değildik. Ama mutlu da olamadık annemden sonra..

"Bi dakika hanımefendi kenan bey sizinle konuşmak istiyor . Hemen böyle kestirip atmayın. Düşünmelisiniz başka çareniz olduğunu zannetmiyorum. Ne yazikki kardeşinizin durumu da günden güne kötüleşiyor. "

Kimdi bu kenan bey bilmiyorum. Ama babamın kumardan borçlu olduğu bi adam olmasından deli gibi korkuyordum. Çünkü Telefonumu dahi satmıştım. Ve elimde parasal anlamda bir şey yoktu. Manevi değeri olan bir bilekliğim vardı annemden kalan bugüne kadar hiç çıkartmamıştım. Vedalaşmakta zorlanırdım. En iyisi bu adamla hiç tanışmamak tı. Derdi neydi bilmiyordum ama burnuma kötü kokular geliyordu.

"Söyleyin o kenan bey e asla onunla konusmayacagım "

pek uzaktan gelmeyen tok ve bi o kadar net bir ses duydum.

"Çok inatçısın. Beni ayağına getirtecek kadar... "

Evet sevgili okurlarım ortak bir kitap yazmaya karar verdim daha doğrusu verdik bu yeni kurguyu canımın içi💕 Esin ile yani acelyada78 ile yazıyorum haberiniz ola umarım begenilir ilgi görür sizleri seviyorum yorum bırakmayı unutmayın ..💕💕💕