İlk Heyecan

Sonun Başlangıcı

Mutluydum sanırım ben bu kendime ördüğüm duvarımla mutluydum....ön yargısız hayatımla,herkese güvenebiliceğim kalbimle mutluydum sanırım...
Daha 13 yaşındayım, aşkı sorsalar cevap veremeyeceğim bi yaş.Çocukluk arkadaşım beni sevdiğini söylemişti ne yapıcağımı bilememiştim.Tabi bunların hepsi yazlıkta oluyor,normalde Almanya'da yaşıyolar.Ben İzmir.İşte duyduğumda cok korkmuştum, aslında mutluda olmuştum çünki tattığım ilk heyecandı. Ben tabi be yapıcağı bilmedim, sonradan olmaz dedim. Korktum çünki annemler,babamlar arkadaş.....
İşte annemde çok severdi onu bize gelirdi hep, işte bu olaylardan sonra yine geldi bize ben evden kovdum....sonra abime yakınlaştı bu yine girdi eve abimle birlikte takılırken bunlar gittim ikisine birden canım abilerim deyip, kendi abime sarıldım.Abi falan deyince tabi bozuldu bi ara hiç konuşmadı. Sonra yine yakınlasmalara basladı işte yanıma gelmeler, taklidime yapmalar, güldürmeye çalışmalar.....
Ben istemedim olmaz dedim. Vazgeçmedi...
İste sonra bi gun ben balkondaydım oda balkonun altında oturuyodu annem geldi işte dedi allâh bunun gibi bi damat nasio ersin dedi .d.. Ben hiç sesimi çıkarmadım tabi sonra işte bu aşağıda benim fotoğraflarıma bakıyomuş cok sağolsun,annem sanırım allah nasip etmis dedi ve gülerek içeri girdi ben tabi yine kovdum kovmadan önce tabiki bağırıp çağırdım ......