Sen Benimsin

1.Bölüm

Multimedya Ada

" Adaaa kalk hadi"
" Tamam abla ya"
"Kahvaltı hazır gel hadi"
Bu sabah zar zor  kalktığımda yine canım ablamla istanbulda kazandığımız üniversitemize  gitmiştik .Sırf ablamla aynı okula gitmek için istanbulu tercih etmiştim ve tutmuştu .Ablam benim yaşama nedenimdi onun için dünyaları verebilirdim ikiz gibiydik resmen ne yaparsak birlikte yapardık.Ailemizi 3 yıl önce kaybetmiştik trafik kazasında  gerçekten zor günler geçirmiştik . Ailemizi kaybettikten sonra  birbirimize göz kulak  olmuştuk ve birbirimizden başka kimsemiz yoktu  tek çare okumak olduğu  için Amasya 'dan İstanbula gelmiştik.

Bu aralar sınavlarım çok yoğundu bu yüzden olan gücümle ders çalışıyordum çünkü en büyük hayalim  mimar olmaktı neyseki tüm sınavlarımı başarıyla bitirmiştim.Tabi ablamında bir hayali vardı mühendislik.Ben üniversite 1 öğrencisiydim  ablam ise 2. sınıf öğrencisiydi ikimizinki de 4  yıllıktı .İşimiz gücümüz sadece ders çalışmakti.Ablamla birlikte üniversiteye bağlı bir yurtta kalıyorduk.

3  yıl sonra
Bugün mezun olmuştum o kadar mutluydum ki bu dünyada benden mutlusu yoktu.Artık mimar olmuştum.Ablamda geçen sene mezun olmuştu.Ablam artık Hale değilde Hale Hanım olarak çağırılıyodu bende Güneş Hanım.İnsan hayali olunca gerçekten huzur doluyordu gerçekten.Ablamla birlikte yeni bir ev tutmuştuk artık o yurt köşelerinde 4 yılim  geçmişti artık kurtulmuştuk ama çok sevdiğim üç arkadaşımı artık görmiyecektim.
Eylül,Miray ve Dünya gerçekten onlara değer veriyordum ayrılması zor olsada ayrılmıştım ama yinede görüşecektik.

Ablamda bir haller vardı eve taşındığımızdan beri kendi  kendine gülüyordu, aptal aptal sırıtıyordu.
"Ablacım noldu neden gülüyorsun?"
"Y-yok canım bir şey"
ne kadar inanmasamda yine de bir şey dememiştim yaşama nedenike yakında çıkardı kokusu

Aylar sonra bir iş teklifi almıştım sonunda süper bir holdingte 'Sezgin Holding'  gerçekten iyi bir iş teklifiydi ve ablamda çalışıyordu  burada o mühendisti ben de mimar.2-3 ayda zor alışsam da alışmıştım.İşimi gerçekten seviyordum insan sevdiği işi yapınca ne kadar da mutlu oluyordu.
İlk üstelendiğim iş bir okul projesiydi bu çok çabalamıştım gerçekten.

Ablamda o sırıtışlar günler aylar boyu devam ediyordu birazcık tahmin ediyirdum yine de.
" Abla ya niye gülüyorsun"
" Ada b- ben birinden hoşlanıyorum" tam da tahmin ettiği şeydi bu Hale Hanım aşık olmuştu onun adına gerçekten sevinmiştim ne de olsa ablamın mutluluğu benim mutluluğundu.

Bölüm sonu ilk kitabım inşallah beğenirsiniz... Lütfen bol bol vote verin  kitap kapagı değişecektir 😊