Bölüm şarkısı: Lykke Li - Possibility
Soğuk. Beyaz. Konuşmaları anlamasamda farkedebiliyordum. Günün en karanlık saatleriydi. Oraya nasıl ve ne zaman gittiğimi farkında bile değildim. Gördüğüm ya da gördüğümü zannettiğim tek şey. Yolun ortasında takla atmış kırmızı bir araba ve onun 2 metre ilerisinde yatan bir kadın. Yüzü beyazın en açık tonu. Ve teni soğuğun en acıtan halindeydi. Oturdum. Baktım. Gözlerimden akan bir damla yaş daha yere düsmeden uzaklaştım. Annem olamazdı o. Döndüm ve tekrar baktım. Kaçtım. Arkama bakmadan Karşıyaka'nın sokaklarında koştum. Sahile oturdum ve sigara yaktım. Düşündüm. Annemle küçükken oynadığımız oyun geldi aklıma. Hergün, günün farklı saatlerinde sorardı bana. "Mert, bugün hangi renksin?" Küçükken en canlı renkleri soylerdim. Kırmızı, mavi, sarı. Ama şuan düşünüyorumda. Bilmiyorum. Hayatımda ilk defa cevapsız kaldi bu soru. Şuan renkleri ayırt edemiyordum. Gözlerimi kapattım. Boşluk. Sonu olmayan bir boşluktaydım. Siyah. Galiba daha önce hiç siyah dememiştim anneme.
Karanlıkta otururken ne yapacağımı düşündüm. Babam işi nedeniyle şehir dışına çok çıkan ve ailesiyle ilgelenmeyen birisidir. 7 yıl önce boşandıkalrındam beri yılda sadece bir kere 2-3 saat görüşürdük. Ve şimdiki eşi beni istemediği için yanına gidemezdim. Gitmekte istemiyordum zaten. Annem ise resimleriyle adını duyurmaya çalışan yetenkli ve zeki bir kadındı. Sanırım yeteneğimin de nereden geldiği belli.
Eve döndüm. Hiç düşünmeden annemle beraber resimlerimizi çizdığimiz o odaya ilerledim. Oturdum. Güneş rengini göstermeye başlamıştı bile. Sigara yaktım. Baktım. Sadece önümdeki boş tuvale baktım. Beya o an geldi aklıma. İşte şimdi ağlayabilirdim. Annemin çizdiği tablolar odanın heryerinde asılıydı. Sigaram bitince göz yaşlarımı sidim. Odadan çıkarmen kapıyıyı kilitledim ve anahtarı alıp annemin makyaj masasının karsısına oturdum. Bu oda boyle kalmalıydı dedim içimden. Anahtarı aynanın yanına bıraktım ve kapıyı kapatıp odama yürüdüm. Yatağıma uzanıp gözlerimi kapadım. Karanlığa dalmadan hemen önce tek birşey vardı aklımda...
"Bundan sonra hangi rengim?"
YOU ARE READING
YARIM KALAN
RomanceDuyguları yansıtır insanların düşüncrlerini. Benim ise renkler. Beyaz sayfalar üzerine renkli kalemler geride kalmıştı benim için. Taki bir çift yeşil göz görene kadar. Gözlerini kapatınca hayallere dalarsın. Rüyalara. Bense siyah sonsuz bir bo...
