DENİZ MİSALİ

1 - BÖLÜM

Bilerek ilk bölüm diye kısa yazdım. Bu kitabı yazmak birden aklıma geldi. Sanırım şu son 2 saat içinde ayarlamaya çalıştım her şeyini. Ama aklıma birden kurgu gelince durduramadım kendimi bu pek sık olmuyor da. Neyse iyi okumalar...

Ayağımın acısıyla yüzümü buruşturdum. Yolun ortasında elimde topuklu ayakkabılarla yürüyordum. Yağan yağmurda ıslandıkça hasta olmaktan korkuyordum. Arkadan gelen korna sesiyle kulaklarımı tıkadım. Kulağımın dibinde ne korna çalıyorsun be adam.

Sinirli yüz ifademle arabaya döndüm. Arabanın camları filmli olduğu için göremiyordum kadın mı, erkek mi olduğunu. Ama tepemde korna çaldığına bakılırsa bizim mahallede ki lanet karı Huriye değilse bir öküz olduğu kesindi.

Arabanın önünde durarak inmesi bekliyordum. Ona söyleyecek iki çift lafım vardı. Kafam güzeldi zaten. Birde tepemin tasını attırmıştı. Cool bir şekilde arabadan inince şaşırmadım değil yani. Ne de olsa böyle bir şey beklemiyordum. Sırıtarak;

''Orada öylece dikilmeye devam mı edeceksin?''Sorusuyla hafif gülümsedim.

''Ulan sen kör müsün? Görmüyor musun önündeyim? Tepemde ne diye korna çalıyorsun be adam? Zaten başım çatlıyor.''

''Ezseydim daha mı güzel olacaktı senin için? Belki dünya adına bir iyilik yapmış olurdum ama insafa geldim bak. Ailen şu cırlamandan kurtulurdu aslında. Şimdi bir düşününce keşke ezseydim diyor insan.''Ona iğrendiğimi belli edercesine baktım.

''Hem suçlu hem güçlü. Şuna bak ya. Deli misin nesin kardeşim gece gece? Sana ne be benim ailemden?''Bana sanki bir şey anlamışcasına baktı. Sonra da konuşmaya başladı;

''Sarhoş musun sen?''Ona gözlerimi büyüterek bakmıştım. Halbü ki anlaşılmıyor sanıyordum. Mübarekte de ne göz varmış maşallah anlıyor bu işten.

''Sana ne be sana ne? Derdi seni mi gerdi? Sarhoşsam sarhoşum.''Başımın ağrısından soktuğum lafın saçmalığını düşünemiyordum. Ama sırıtışını görünce epey saçma olduğunu anlıyor insan.

''Çocuk gibi laf dalaşına mı gireceğiz? Bu lafları kullanabilecek seviyeden daha olgun gösteriyorsun. Ama konuşmana bakılırsa ergenliğe yeni girmiş küçük bir kız çocuğusun. Şimdi uzatma da evine git ve sütünü içip uyu.''

Söylediği şeyle yüzümü buruşturdum. Süt içmeyi oldum olası sevmezdim. Tam arabaya geri binecekken konuşmaya başladım;

''Aslında beni de evime bıraksan hiç fena olmaz. Bu saatte taksi bulacağımı hiç sanmıyorum. Ufak bir yardımdan zarar gelmez ama değil mi?''

İnanmak istercesine duruşumu yokladı. Bir şey söyleyecekken ağzını kapatıp sustu. Sonra tekrar konuşmaya başladı. Dikkatimi dağıtmadan dinlemeye çalışıyordum ki bu kafayla anlamam zor olacaktı.

''Eminsin dimi? Yani sonra bana cırlamaya başlayıp 'Evimi öğrenmek için beni kandırdın.' 'Kendimde gelebilirdim.' gibi şeyler söyleme de.''

''Yok yok. Yani yapmam herhalde.''Tabi bütün bunları söylerken o da sırıtıyordu. Dışarıdan nasıl görünüyorsam artık.''Peki o zaman. Hadi bin arabaya.''

İnşallah beğenmişdirsiniz. Aslında bir kitap daha yazıyorum ama arkadaşımla birlikte yaptığımız için başka bir hesapta. Kullanıcı adı: StrongUnion1 ve kitabımın adı Gecenin Karanlığı. Belki onu da okumak istersiniz. Bir daha ki bölümde görüşmek üzere...