Gözlerimin önünden film şeridi gibi geçen hayatım ve hayallerim gözlerimin dolmasına sebep oldu. Çocukluğumun içinde geçtiği eve son kez baktıktan sonra şalımın ucuyla gözlerimi sildim. Bavulumu sürükleyerek yürümeye başladım. Sokağın başına geldiğimde arkamı dönüp baktım eski hayatımı şimdiden özlemiştim bile.annemi, babamı,kardeşimi...
BİR YIL ÖNCE
Nefesim kesilmek üzereydi. Arkamdan koşan yusufun (kardeşim olur kendisi) elini tuttum ve hiç bilmediğimiz bir mahalleye girdik. Hem gülüyordum hem de patlamak üzere olan apandisit imi sakinleştirmeye çalışıyordum. Arkamızdaki adamlarla aramızdaki mesafe azalmaya başlamıştı. Bomboş bir sokağa girdik hızlı bir manevrayla çöp kutusunun arkasına saklandık. Adamlar yanımızdan geçip gittikten sonra rahat bir nefes aldım ve metrelerdir onun yüzünden koştuğum yusufun ensesine bir tane yapıştırdım.
"Gerizekalı sana demedim mi bir daha bu işlere bulaşma "
"Uf abla ne yapayım onlarda hemen kanmasaydılar😃"
"Ne yapsın zavallı insanlar senin gibi bir usta yalancıya kim inanmaz ki benim dışımda tabi""
"Ben hala öyle birine rastlamadım Sanırım öyle bir insan hala anasının karnından doğmadı"
"Bence de"
"Ablacım sen olmasan ben ne yaparım canım benim , birtanem " ((yanaklarımı sıkarak))
"Şöyle söyleyeyim ben olmasam şuan annemler cenaze namazını kılıyor olacaklardı"
"Komik mi?"
"Tabiki hayır (hahaha)neyse hava kararmadan eve gidelim hadi."
"Tamam"
Ayağı kalkıp yürümeye başladık. Yarım saat sonra eve vardık. Her Zaman ki gibi annem telaşla kapıyı açıp
"Neredeydiniz!!!!"diye bağırdı. Cevap vermemizi beklemeden ikimizinde kulağını çekip.
"Böyle devam ederseniz kalpten gidicem ha!!!
"Anne sorgun bittiyse artık eve girebilirmiyiz?"
"Sorgunuzun bittiğini kim söyledi Zeynepciğim ,telefonları alayım" deyip elini uzattı yusufla aynı anda
"Hayırr" diye bağırdık ama ne çare annem ceplerimize girip aldı.
"Buyurun girebilirsiniz"
"Anne ya sana inanamıyorum. Şu yaşımızda böyle şeylerin yapılmaması gerektiğini bilmiyor musun (yusufun yüzünü tutup) ha anne bu çocuk ergenlik çağında yakışıyormu sana böyle hareketler tıtıtı. Hadi telefonumuzu ver.
"Haklısın sizin yaşınızdakilere böyle hareketler yapılmamalı ama benim yaşımdakilerede böyle hareketler yapılmamalı ilahi adalet diye birşey var
ufak bir sinir krizinden sonra Eve girdiğimde burnuma mis gibi kokular gelmeye başladı. Yüzümdeki sinirli surat ifadesini değiştirmeden mutfağa gidip pencerelerin kapaklarını tek tek açtım.
"Neyse yemekler güzel een azından "
"Hadi ellerini yıka gel yemek yiyelim"
"Tamam"
Ellerimi yıkayıp yemek yedim.herzaman ki gibi yemekler yine müthişti annem sağ olsun odama çıktım.yarın dershaneye kayıt yapmam gerekiyordu ama hiç istemiyordum çünkü ben İstanbul daki bir özel üniversiteyi kazanmak istiyordum. Ama yarı burslu olarak ancak memleketimdeki denizli tıp fakültesini kazanabilmiştim. Babamla karar verdik ben bu sene bu üniversiteye başlamayacaktım ve daha fazla çalışıp seneye istediğim üniversiteyi tam burslu olarak kazanıp gidecektim. Tabi bunlar hayal bakalım gerçekleştire bilecekmiydim?
Bunları düşünürken gözlerim kapanmıştı bile .
Sabah saat 7:30 da kalktım ve hazırlanmaya başladım her zaman ki gibi yarım saate hazırdım. Evden çıktığımda yağmur yağacak gibiydi. Otobüs durağına doğru ilerledim. Kısa bir bekleyişten sonra otobüs geldi. Kulaklığımı takıp kendi söylediğim amatör şarkıları dinlemeye başladım. 3. Şarkının yarısına gelmiştim ki otobüs durdu ve indim. Dershanenin kapısının önünde durup
"Evet hayalleri gerçekleştirmek için bir yerlerden başlamam gerek "deyip içeri girdim. Müdürlüğe gidip kayıt yaptım. Bu dershane güzel gibiydi umarım hayalimdeki üniversitede böyle güzel olur.
Dershaneden çıkıp kaldırımda yürümeye başladım. Yağmur yavaş yavaş yağmaya başladı.bizim mahalleye girdiğimde yağmur iyice bastırdı. eve girdiğimde tamamen ıslanmıştım.
Çantamı kenara atıp salona girdim. Annem ve babam salonda sessizce konuşuyorlardı.
"Hey ne konuşuyorsunuz bakayım"
"Hhiçç"
"Kesin öyledir. Şimdi yorgunum sizi sonra sorgulayacağım . Ben odamdayım "
Önce banyoya girdim.sıcak bir dıştan sonra pijamalarımı giyip bilgisayarın önüne geçtim. 1 saatimi bilgisayarda katlettikten sonra 100 tane paragraf sorusu çözüp uyudum.
Diğer gün saat 7:30 da kalkıp hazırlandım ve çıktım.kısa bir otobüs yolculuğundan sonra dershaneye vardım.6 saatlik etütten sonra ilk günüm yoğun bir şekilde sona ermişti.
Eve gittiğimde evde kimse yoktu annemi aradım.
"Anne neredesiniz?"
"Ne?"
"Ne zaman ,nerede,nasıl?"
"Hangi hastane?"
"Tamam geliyorum hemen"
Votelemeyi unutmayın!!!!:-)
YOU ARE READING
BABASININ KIZI
RomanceDemek ki kaderinde böyle bir çıkmaz varmış. ""annem ve babam olmadan nasıl yaşayacağım ben" "Seni hep seveceğim babasının kızı" Kalp/midir insana sev diyen? Yoksa Yanlızlık/mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek? Bir muma ateş olmak mı? Yoksa yanan ate...
