Sonbahar ayıydı , yeni eve taşınma zamanımız gelmişti.Bu arada ben Sır 16 yaşındayım.Annemle eşyalarımızı kolilere yerleştiriyorduk.Benim kabusum pırıl pırıl parlayan bir kolyeyle başladı.Tabakların bulunduğu rafın 2.gözündeyi.O kadar güzeldi ki sanki beni al dermişcesine konuşuyor gibiydi.3 aydır bu evdeydik ama bu kolyeye hiç rastlamamıştım.Annemin yanina koştum anne bu kolye senin mi?Hayir tatlim nerede buldun ?
Tabaklarin bulundugu rafin 2.gözünde iznin olursa bu kolyeyi ben alabilirmiyim çok guzel umarim yeni tasinacağımız eve uğurlu gelir lütfen anne alabilir miyim??
Anne: Peki tatlim sen bilirsin ben al demiyorum fakat yinede sen bilirsin.
Tamam anne en kötü ne olabilir ki.
Kolyeyi alip boynuma taktım.
Daha sonra annem seslendi
Anne: Hade kızım eve veda ettiysen çıkıyoruz.
Tamam anne geliyorum.Eve son kez baktim tabiki duygulanmiyacagim ve bende çıktım.
Anne: Nerede kaldin sır.
Uff anne geldim iste burayi bir daha gormemek uzere hade artik yeni ev bizi bekliyor Haydiii gidelim.Yola çıktık ve yeni evimize vardik.
YOU ARE READING
BİTMEYEN KÂBUS
HorrorMerhaba arkadaşlar ben wattpad de yeniyim umarım yazmaya çalıştığım kitapları beğenirsiniz iyi okumalar...
