Rüyalarda Buluşuruz

**Bakışmalar**

Sonunda...
Saat 10 a geliyordu. Müşteri de yoktu yani kapatma vakti gelmişti .
Mağazayı kapatmak benim görevim değildi.
Onun için müdürden izin alıp mağazadan çıktım.

Mağazamız büyük bir alışveriz merkezinin içindeydi. Adı çok saçmaydı bana göre "IŞIl ALIŞVERİŞ MERKEZİ" sizcede öyle değil mi?

Şunu söyleyebilirim ki gördüğüm en güzel alışveriş merkezi adı dışında ...

En sevdiğim yanı denize bakmasıydı.

AMA o taraflarda en çok kafeler olurdu.
Ara sıra oraya uğrardım.Bir kahve alır kitap okurdum.Fakat artık çalışıyorum ve sadece hayal gibi geliyor. Neyse..

Evim mağazaya yakındı. Bunun için yürümek daha iyi gibiydi.

---------

15 dk sonra evime gelmiştim. Çantamdan anahtarları alıp açtım. Ayakkabıları çıkarıp dolaba yerleştirdim. Biraz daha yürüdükten sonra duvardaki led ışıkları açtım.
Evet belki bir çok kişi yanlız kalmaya korkar veya sevmez ama benim sevdiğim yanlızlıktı.
Karamsara bağlamıyorum ama karanlığı ve yanlızlığı seviyorum. Mutfağa geçtim. Aslında pek aç hissetmiyordum. Bir su yeterdi.

Suyu içtikten sonra oturmak için salona geçtim. Ev baya sessiz. Televizyon karşısındaki yumuşak kanepeye uzandım.

Üşengeçliğimden kalkmamış ve kanepede uyua kalmıştım. Hemen kalkıp lavoboya uçtum. Yani.. kısmen.
Elimi yüzümü yıkayıp kurttum. Odama geçip dolaptan yedek mağaza üniformasını giydim.
Telefonumu çantama koydum. Ki bu hiç bilmediğim yerden çıkan hiç bilmediğim bi çanta. Sanırım dolabı karıştırırken elime gelmiş olmalı.

İş yerine geldikten sonra müşterileri beklemeye başlamıştım. Herkez kendi halinde olaysız bir güne hi!. En güzel yanıda oturmak olması bence. Evet mağazada kasiyerlik yapıyorum.

Kasiyer olmak benim fikrimdi. Çünkü diğerleri gibi milletin peşine koşup ızdırap çekemezdim.

Saatler geçerken bir kız girdi mağazamıza.
Kıza baktı-

-"Kağaaan Bana söz verdin beraber gidecektik!"

Sanırım telefonla konuşuyordu evet.

Yüzü düştü. Ama hemen gülmeyi başarmıştı.

-"Tamam. Seni seviyorum aşkım öptüm baay"

Allahım tiksinti geldi yine öyğk.

Ben onu incelerken bir telefon daha

-"Efendim aşkım?."
Bu daha yeni aramamışmıydı. Gerçekten bu şeyi sevmiyordum. Benim ilkokuldan beri sevgilim olmamıştı.
Ki ben bile kendimden şüphelenip korkmuştum. Tamam bu saçmaydı. Ama ben olayı çözmüştüm istemiyordu-

-"Tamam aşkım sanki ben çok meraklıyım.
Biraz anlayışlı ol Sedat...Az kaldı.... Tamam... görüşürüz bebeğimm.."

**

Sadece okulum için çalışıyordum.
Lise hayatım devam ediyordu. Bir yıldır dondurmuştum.
Çünkü o zaman babam ile ilgileniyordum. Babam hastaydı. Benden başka kimsesi olmadığı için bir sene liseye gitmemiştim. Yani şuan üniversitede olmak yerine lisedeydim.