TAMAH

1.Bölüm

Hala aklım almıyor. Benim başıma gelmez dediğim herşeyi tek tek zerresine kadar yaşıyor olamazdım. İnsanlar bunun hiçte kolay birşey olmadığını söylüyorlar. Ben sadece herkes gibi bir hayatımın olmasını istiyorum. Annemle babamın boşanmasını değil. Hem ben annemde mi kalıcam,babamda mı ? Bunu düşünmem için bana biraz zaman vermeleri gerekir öyle değil mi ?

Annem mutfakta bulaşıklar ile uğraşırken babam odada uzanıyordu. Uzanıyordu dediğime bakmayın horul horul uyuyordu işte. Maddi durumumuz ne çok iyi ne çok kötü. Bize yetiyor. Benden bir yaş küçük kız kardeşim var. Adı Mina. Benim adım ise Meva. İnsanlara göre sıradan bir yaşantım var. Çevremdeki insanların yaşantım hakkındaki görüşleri önemli. Hakkımda ne düşündüklerini bilmek benimde hakkım öyle değil mi ?
Keşke dediğim o kadar çok şey var ki. Anlatmaya ömür yetmez. O yüzden anlatmıyorum.

Odamdaki pencereden kafamı uzattım gökyüzüne doğru. Öylece kaç dakika durdum bilmiyorum. Gözlerimi kapatıp uzun uzun düşündüm. Değişmelimiydim ? İnsanların söylediklerini çok fazla mı dikkate alıyordum ? Onların yaşantılarını özenmek iyi birşey mi ? Kafam çok karışıktı. Bir yandan bu konuya açıklık getirip değişmek istiyordum,bir yandan ise umursamayıp şuanki ruh halimle hayatıma devam etmek istiyordum. Ama şuan fazlasıyla uykum vardı. Uyku herşeyden önemlidir.

Havalar çok sıcak olduğu için penceremi açık bırakıp perdemi örttüm usulca. Dolabımdan buz mavisi pijama takımımı çıkarıp üzerime geçirdim. Yatağımın üzerindeki tonlarca yastığı yere fırlattıktan sonra ne kadar salak olduğum kanısına vardım. Kafamı nereye koyacağım ben !!

Yerden iki tane yastık alıp yatağın baş ucuna güzelce yerleştirdim. Pikeyi yavaşça ucundan tutup ayakucuma kadar indirdim. Bu havada üzerime birşey örtmemi beklemiyorsunuz herhalde. Aynanın karşısına geçip kendime şöyle bir baktım. Çok güzelim be.

Işığı kapatıp kendimi yatağa attım ve gözlerimi kapattım.

Şş uslu uyuyor.

Yüzüme yediğim ani darbeyle ok gibi fırladım yataktan öncesini hatırlamıyorum.
Sonrasını merak ediyorsanız anlatayım. Ruh hastası kardeşim mina suratıma yastık geçirdi. Neymiş efendim sabah koşusunda onu yanlız bırakmamalıymışım. Ne ara koşuya başladı bu.

Meva nolur ya canım çok sıkılıyor hem sen nasıl ablasın ya sabah sabah başıma bişi gelse biri laf etse kim koruyacak beni hadi nolur ya

İşine gelince ablan oluyorum dimi yerden bitme. Meva değil abla diyeceksin.!!

Geliyor musun? gelmiyor musun ?

Kârım ne olacak.?

Kendi ellerimle kahvaltı hazırlarım ?

Geçerli bişey değil ama olsun çok acıktım git hazırla hazır olunca odama kadar gelip kapıyı tıklatıp girebilirmiyim diye sorucaksın ve benden cevap bekliyceksin ben cevap verdikten sonra içeri girip "Kahvaltınız hazır meva hazretleri" diyerek beni kahvaltıya davet edeceksin. Anlaştık mı ?

Sana kurduğun hayallerle bir ömür boyu mutluluklar diliyorum. Ha mevacım unutmadan söyliyim okulda kavga ettiğini hala unutmadım tehlikeyi görebiliyormusun.?

Kaç dakika veriyosun ?

5 dakika içinde kapıda ol.

Çık dışarı.

Ya ne kadar acımasız kardeşler var. Neden sürekli kuyumu kazan birine ablalık yapmak zorundayım ki arkadaşlarımın kardeşleri böyle değiller oysaki !!

Yataktan zorla kendimi atıp banyoya gittim. Elimi yüzümü yıkayıp dişlerimi fırçaladıktan sonra odama geri döndüm. Dolabımı açıp içinden bir tane siyah tayt ve bir tane mor salaş tişört çıkartıp üzerime geçirdim çıkardıklarımı ise bilmiyorum ne yaptığım hakkında hiç bir fikrim yok.