İyi Okumalar ( Düzenlendi )
Bölümler düzenlendiği için aşırı derecede saçmalık içerir !!!
Tanrı var mıdır ? bilmem orasını ama varsa da beni reddetmiş sanırım. Çünkü, başıma iyi şeylerin gelmesi mümkün değil. Ben kim miyim?
Bu dünyadaki en şansız insan. Benim adım Miray Ada Aksel çok normal bir hayatımın olduğu söylenemez gerçi artık bir hayatımın olduğu da söylenemez...
Ben daha küçükken annemi kaybetmişim bunun tam olarak nasıl olduğunu bilemiyorum ama babam annemin akrobasi pilotu olduğunu ve gösteri sırasında teknik arza sonucu annemin uçağının
düştüğünü söyledi.
Demek ki annem de benim gibi şansızmış ama bu güne kadar babam bana çok iyi baktı.
Özel okular da okudum şimdi lise sondayım. Özel okulda okumama rağmen derslerden çok zevk aldığımı söyleyemeyeceğim. Fakat buna rağmen oldukça başarılıyım. Ateşhan koljinde son sınıf öğrencisiyim. Babam Aksel holdingin sahibi Fatih Aksel. Kendisi benimle fazla vakit geçirmez. Tam bir iş kolik de diyebiliriz.
***
Okulun bitmesine iki ders kaldı ve tahmin edin dersimiz ne?
Tabii ki edebiyat bu dersi ne kadar sevsem de sabah en yakın arkadaşım olan, Aslıyla kavgamdan sonra pek fazla kalmaya niyetli olduğum söylenemez.
Bir dersi daha kaldıracak gücüm olmadığından teneffüs de kaçmayı aklımın bir köşesine not ettim.
Zil çaldığın da oturduğum yerden kalktım. Çantamı aldığım da Duygu meraklı gözlerle bana bakmaya başladığın da, merakını gidermek için sonun da konuşmaya başladım,
- Eve gideceğim
- 2 ders kaldı Ada
- Sence umurumda mı ?
- Bak sorun Aslıysa b-
- Duygu, başım ağrıyor.
- Babana haber verecek misin ?
- Sence izin verir mi ?
Diye muzip bir şekilde söylediğim de gülmeye başladı.
- Bari şoförüne söyle
- Hava almaya ihtiyacım var
- Tamam. Anladım sana söz geçmiyor.
Derken sızlansa da bana sıkıca sarıldı.
' Bu kızı çok seviyorum dostum ' diyen iç sesime hak vererek sınıftan çıktım.
Tamam. Ufak bir ayrıntıyı atlamış olabilirim.
Güvenlik!
Böyle arada bir çalışan aklıma şükür ettim ve telefonumu arka cebimden çıkartıp 9. Sınıfta olduğunu bildiğim ve tabii ki de bana yardım edeceğimden emin olduğum Egeyi aradım.
Birkaç dakika sonra yanımda olmuştu, zil çoktan çalmıştı ama yine de onun bunu pek fazla takacağını sanmıyordum.
- Yardımına ihtiyacım var !
- Beni başka bir şey için çağıracağını sanmıyordum zaten.
Gülümsedim.
- Bak okuldan çıkmam lazım tamam mı?
Dedim ufak bir endişeyle,
- Bunun için mi bu kadar strese girdin ?
Derin bir nefes aldı ve devam etti
