TESADÜF

~1.Bölüm~

Ayakta durmaktan mosmor olmuş ayaklarıma aldırış etmeden patronumun bağrışlarına uyarak ma- saları geziyordum. Aslında mesaim biteli 2 saat olmuştu ama fazla çalışmak hobimdir. Tüm masalardaki bardakları toplayıp tam rahatladım diyordum ki Fadik Hanım hiç durur mu? Kasadan oturduğum sandalyeye kadar eğilmiş kulağımın dibinde bağırıp "İdil! Akşama kadar oturuyorsun. Görmüyor musun? Müşteri geldi!" deyince sadece ben ve Fadik Hanım'ın olduğu kafeye bir göz gezdirdim. Sanırım kafedeki tuzluk ve kibritleri müşteri sanıyor, yazık 74 yaşına geldi tabi şizofrenlik belirtileri başlamıştır. Sandalyeden kalkıp saatime baktım 10'u 15 dk geçiyordu. Gözlerimi kocaman açtım ve sanki saatten hiç haberim yokmuş gibi Fadik Hanım'a bakarak "Aman saat on olmuş, annemler merak etmiştir ben en iyisi çıkayım."

"İyi kaç bakayım sen cumartesi günü saat tam 6'da burada olacaksın geç kalırsan maaşından keserim bak."

"Tamam patron, yarın saat tam 6'da." dedim ve soyunma odasına koştum. Acele ediyordum çünkü ben üstümü değiştiremeden müşteri gelirse 1 saat daha burada kalırdım ve benim buna hiç mi hiç niyetim yok. En nefret ettiğim şey, dar mı dar tayt gibi üzerime yapışan pantolonumu yukarı doğru çekmeye çalışırken telefonumun çalması, ne var yani bir 10 dk daha bekleseniz. Neyse ki düğmemi delikten geçirerek telefonumu elime almayı başardım, ama tam açarken telefon kapandı. Benim de kontörüm 00.35 TL kaldığı için kimseyi arayamıyorum. Çantamı koluma takıp soyunma odasından çıktım, neyse ki Fadik Hanım ortalarda yoktu sessiz adımlarla kapıya doğru ilerledim ve son. Artık lanet patatesli avokado kokan iş yerimden çıkmayı başarmıştım.

Bu bölümü özelikle kısa yaptım çünkü biraz meraklanmanızı istedim yeni kitabımı umarım beğenirsiniz vote ve yorumlarınızı eksik etmezseniz sevinirim. Sizi seviyorum :)))))