Yaşadığım her şey o kadar anlamsız ki
Ne kuracak bir cümlem var ne de anlatacak bir anım.
Fakat biliyorum bir gün dökülecek bu değersiz kanım.
Ben boş bakan gözlerimle hiçlik diyarımda dolaşırım.
***
Bulanık ve karanlık ruhum sevgi ışığını aradı durdu.
Bulduğunu zannettiğinde yanılgıya düştü.
Bütün benliğime karanlıklar üşüştü.
Bedenim kötülük timsaline büründü.
Sonra irkildim ve dedim ki
yaşasam ne yaşamasam ne...
***
Ne dünüm var ne bugünüm.
Ne gecem var ne gündüzüm.
Sözde yaşar görünürüm.
Aslında ben yaşayan bir ölüyüm.
***
Hiçlik öyle bir zehirdi ki
günden güne tüketti beni.
o kadar acımasızdı ki
içimdeki yangını göz yaşlarımla söndürmeye çalışırken
o daha fazla yaktı içimi.
kül etti beni ve hayallerimi
***
Söyleyin bana hiçlik kadar çıkmaz bir yol var mı?
Hiçlik kadar acı bir eziyet var mı?
pençelerini öyle bir geçirdi ki yüreğime
nefes alamıyorum.
***
Bir insanın elinden her şeyini alın.
Her şeyini...
Ama sakın hayallerini almayın.
Unutmayın ki hiçlik hayalsizlerin peşine düşer.
Bir insanının hayallerini yıkacak kadar acımasız olmayın.
***
Ben hep toplumun bir parçası olacağım
Ruhunu ve hayallerini kaybetmiş bir yaralı olarak.
Beni soran olursa ben buradayım
Hiçlik Diyarımda...
ESTÁS LEYENDO
Hiçlik Diyarım
PoesíaBen bu mekanik vücutların arasında, Bir HİÇ olmayı seçtim. Ben insanların virüs gibi sardığı bu dünyada, HİÇLİK DİYARIMI keşfettim. Her şey sizin olsun! Hiçlik diyarımda bir hiç olmak bana yeter.
