-"Ben.." dedi Elie, gözlerinden düşen damlalara hakim olmaya çalışarak "bu değilim, bunu biliyorum sende..."
Damien ellerini uzattı ve onu kollarının arasında kavradı.
-"Hayır" diye fısıldadı.
-"Biliyorsun... Olmak istemediğim kişi olduğumu..." gözlerini onunkine çevirdi "biliyorsun"
-"Bu fark etmez ben seni seviyorum Elie. Herşeyinle seviyorum"
Gökyüzünden hafifçe yağmaya başlayan yağmur, ikisine de acı veriyordu. Ellie arkasını döndü.
-"Benim için çok.." dedi yutkunarak. Damien onu kendine çevirdi.
-"Gitme, gittiğin kadar kalbim acıyacak Elie.... Seni seviyorum, beni bırakma" dedi.
İkisinin arasında bir nefes mesafesi varken, Damien dudaklarını Ellie'ninkine hafifçe uzattı. Dudakları birleştiğinde yağmur damlaları onlara zarar veremiyordu artık. Ellie kendini çekti ve koşarak uzaklaştı. Ağlarken hıçkırıkları duyuluyordu.
-"Elie, pişman olacaksın, benim yanında olmamı dileyceksin ve..." sesindeki titreme onun da üzüldüğünü belli ediyordu "o zaman çok geç olacak"
Ellie durdu ve döndü
-"Damien!.." dediğinde artık çok geç olduğunu fark etmişti. Dizleriyle ıslak yere çöktü. Islanmıştı ve ıslanıyordu. Umrunda değildi. Çünkü sahip olduğu tek gerçeğini kaybetmişti.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
