Ik loop de trap af en kom ze de uitgestorven woonkamer binnen. Ik kijk voor de zekerheid eerst even een xtje rrond en loop vervolgens naar de keuken en ik kijk even in de koelkast. Zet de waterkoker aan. De bel gaat. Ik wordt een beetje nerveus maar loop vervolgens zo snel mogelijk naar de deur, door het glas zie ik vaag een vrij lang gedaante ook best smal. Ik doe de deur open en ik zie Christopher staan, ik ben een soort opgelucht maar ik weet nou niet evht of dat helemaal terecht is. Hoi, zeg ik. Hei, zegt hij. Hij heeft geloof ik wel door dat ik niet echt op mijn gemak bent dus hij zgt 'haal maar weer adem, ik zal je niks doen'. Mijn hartslag gaat nu geloof ik iets langzamer kloppen, 'kom binnen', zeg ik vervolgens. Hij stapt binnen en hangt zijn jas aan de kapstok. Ik loop naar de woonkamer en hij loopt achter me aan. Ik probeer beleeft te zijn en gebaar dus dat hij kan gaan zitten, wat hij ook doet. 'Okee goed , vertel me even precies wat er gebeurt is', zegt hij tegen mij terwijl hij me aankijkt met z'n donkere ogen. 'Goed, james en ik wilden dus bewijzen aan jou dat hij Elizabeth niet had vermoord, we zochten in registers maar uit eindelijk kwamen we uit bij haar zus, zei vertelde ons dat Elizabeth voor haar dood te maken had met versimor en dat hij er waarschijnlijk meer van wist'. Ik haal even adem en ik merk dat Christopher aandachtig zit te luisteren. 'Hoe gevaarlijk t ook mischien zou zijn, we wilden opzoek gaan naar versimor, maar voor dat wij hem vonden had hij ons al. Omdat zijn gehersenspoelde slaafje dacht dat ik Elizabeth was. Toen ze er achterkwamen dat ik haar niet was dreigde hij met dat hij james zou martelen als k haar niet vind'. Ik merk dat hij alles even aan her verwerken is. 'Ze leeft nog', mompelt hij dan zachtjes. Ik lach even voorzichtig naar hem, 'maar hoe vinden we iemand wie de oudste vampier ooit niet eens kan vinden?, vraag ik dan toch maar. 'Ik heb geen idee' zegt hij vervolgens een beetje in shok . 'We kunnen maar 1 ding doen'. Ik kijk hem vragend aan. 'Zo veel mogelijk vampiers vragen wat ze van d'r weten'. Ik kijk hem nog steeds aan en knik dan 'dat is t enige wat we kunnen doen, maar ik heb alleen wel school'. "Komt goed", zegt hij. Ik haal even diep adem en kijk op de klok, ongeveer 5 over half 11, nog minder dan een week en mijn vader komt weer thuis. 'Gaan we' vraagt hij terwijl hij z'n autosleutels te voorschijn pakt. Ik schrik een beetje, 'nu meteen?', vraag ik dus toch maar. Hij knikt 'pak wat kleren en we kunnen gaan'. Ik kijk hem even verbaasd aan maar uiteraard doe ik wat hij zegt, we moeten james zo snel mogelijk helpen. Ik ga naar mijn kamer en prop m'n rugzak vol met allerlei spullen en ik ren vervolgens weer naar beneden. Christopher zit op de bank, 'ik ben klaar'. Hij staat oo en pakt mijn tas uit m'n handen, 'dat hoeeftt niet' probeer ik nog maar hij loopt al naar zijn auto toe. Ik stap d'r deur uit en ik draai hem even goed opslot, als ik me omdraai zie ik een grote auto, jeep achtige alleen eleefd te zeggen. Ik haal even goed adem en in die tijd zit chris alweer en heeft hij de motor opgestart.. "Ben je er klaar voor" vraagt hij terwijl hij iets schakelt. Ik kijk m aan en zeg "ja".... Waar gaan we eigenlijk heen vraag ik zodra we de snelweg oprijden. "Naar een bar in Amsterdam, daar werkt een vampier".. "Oh okee" zeg ik.. Ik zou er echt mee moeten stoppen, ik zeg te veel dingen die ik denk "zou je me echt gedood hebben?".. Ik kijkt even Naar me en draait dan z'n hoofd weer terug "nee dat zou ik niet, je lijkt te veel op haar". "Je hield echt van haar", zeg ik dan met er soort bewondering. Hij glimlacht even "nog steeds, maar jij houdt ook van hem, het zou fout zijn geweest om het 2 keer te doen". 2x? Zweeft er rond in mijn hoofd. "2 keer" vraag ik dan en probeer zo ongeïnteresseerd mogen te doen. "Ow je weet het dus nog niet".. "Nee " antwoord ik. "Nouja rond de jaren 40 had james ook z'n eerste echte crush en als wraak heb ik haar gedachtes van hem gewist en haar een hekel asn hem gegeven". " wacht.. Hoe geef je iets ofz".. Hij lacht eventjes , vampiers kunnen mensen hun geheugen manipuleren, door ze recht in de ogen aan te kijken zegmaar". Zou james het op mij hebben gebruikt vraag ik me nu een beetje bezorgd af "denk je dat james het op mij zou hebben gebruikt". Christopher lacht even 'nee maak je geen zorgen, James is een vegetatier, vegetaries doen dat niet'. Ik lach even mee als opluchting......... We rijden een straat binnen en james stopt met rijden, we zijn er. Christopher stapt uit dus ik stap ook uit. Ik kijk even naar rechts en zie een bar, "Kom" zegt james en hij seint dat ik hem moet volgen.. We stappen samen de ranzige bar binnen, het is een vrij kleine bar waar bijna alles van dat lelijke oude bruine hout is. Er zitten ook niet echt veel mensen en de mensen die er sitten zou je liever niet in het donker op straat tegenkomen. Oo dit moment ben ik blij dat ik bevriend ben met vampiers. We lopen samen naar de bartafel. "Hallo Christopher" zegt de man achter de bar dan, een beetje een creep. "Hallo sander, we hebben je hulp nodig" chris gaat met z'n armen leunen op de bar. "We?, is de mooie dame je vriendin" vraagt de man dan waar ik echt een beetje van walg, zo'n vies ventje. "Nee" zeg ik dan. De man lacht even "aah ik snap t al, friendzoned". "nee, luister nou", zegt chris een beetje geiriteerd. "Sorry".. Goed, begint james en hij gaat wat zachter praten "mijn vriendin waarvan ik dacht dat xe dood was, leeft nog, en haar vriendje is gegijzeld door versimor en hij geeft hem alleen terug zodra we haar vinden" . Ik zag dat zijn blik een beetje verandere bij de naam versimor. "Hoe heet ze" vraagt hij vervolgens. "Elizabeth, Elizabeth fields"... Hij kjjkt vervolgens naar mij. 'Gevonden', zegt hij. Christopher kijkt eerst even een soort blij naar mij en zet dan een stapje dichter naam hem toe 'dus je hebt haar gezien ?!' Zegt hij. De man kijkt een beetje verbaasd naar mij ' ik ben haar niet, we lijken blijkbaar veel' zeg ik om hem gerust te stellen. 'Jaa ze kwam hier vroeger soms wel is, ze is nou niet echt een vrolijk typetje' zegt hij. 'Vertel me alles wat je weet' schreeuwt chris bijna. 'Elizabeth kwam hier ongeveer een half jaar terug regelmatig, ze leek altijd een beetje op haar hoede en ze was kattig, ze vertelde me niet veel maar ze zei dat ze naar t zuiden zou gaan'. James kijkt naar me en pakt dan mijn hand, hij trek me mee en zegt 'kom'.. 'Dankjewel' probeer ik nog even te roepen. Voor de auto laat hij me los en we stappen in. Hij start de motor en rijdt weg. Ik denk even aan wat de man zei, dat ze kattig was, ik vind t eigenlijk ook wel raar dat ze Christopher nog nooit is tegen gekomen of heeft opgezocht... We rijden ny al een tijdje, 'chris?' Begin ik. 'Ja'. 'Nou, vind je het niet een beetje appart dat jullie elkaar nooit zijn tegengekomen of dat ze je heeft opgezocht?. 'Wat nee, ze had vast een rede' snauwt chris snel terug '. 'Jaa dat is waar' zeg ik masr het komt er een beetje wankel uit. Hij kijkt me even aan, ik zie hoop maar ook wanhoop, het maakt me een beetje nerveus ik ben bang dat het verkeerd gaat lopen en dat hij dan weer op een hoop stort... Ik kijk op de klok, 2 uur in de middag, we rijden nu in een dorpje, ik zag de naam net op een bord staan maar k ben m nu al weer vergeten, we rijden richting het bos en stoppen op de parkeer garage ervan. 'Zo' zegt chris en hij stapt uit. Ik stap uit en kijk even om meheen, allemaal bos, groen en fluitende vogels. 'Kom' zegt chris en gebaart naar mij dat ik hem moet volgen. Ik ren eventjes naar m toe om hem bij te houden, 'wat ben je van plan hier te vinden?'. 'In dit bos onder de grond, leeft een groepje vampiers, xe zijn oud en weten veel'. Ik kijk hem ven aan en vraag 'zei je nou ondergronds?'. Hij knikt, 'ze kunnen niet tegen zonlicht'. 'Ooh' begin ik, 'maar wacht, hoe kunnen jullie wel tegen licht?'. Hij stroopt de mouw van zijn overhemd omhoog en hij laat me een soort tatoeage achtige brandmerk zien. 'Daardoor?'. 'Nee ik wilden hem gewoon even graag nu laten zien', zegt hij met sarcasme. Ik schiet in de lach en hij ook. 'Waarom hebben zei die niet?', vraag ik. Nature's hebben deze gegeven aan degene die dit niet vrijwillig kozen, krijgen dit en degene die veel fouten hebben gemaakt zonder ze recht te zetten, hebben een probleem, hij verdwijnt na loop van slecht dingen maar kan ook weer terug komen'. 'Is hij bij jou wel eens weggeweest?', vraag ik nieuwsgierig. Hij lacht even een soort bespottend, 'helaas wel, het is moeilijk om een slecht iets te zijnn maar je goed te gedragen'. Ik kijk even naar de grond en stap pover een grote tak 'maar ik vind jullie eigenlijk helemaal niet zo slecht?'. Ik zie even een kleine glimlach op z'n gezicht, 'in al die jaren leer je ook wl is wat'. Ik glimlach even naar hem en hij kijkt terug, hij blijft me maar
