"Kelimelerimin arasına sakladığım sevgimin fark edilmesi acı veriyor bazen. Tanımadığım ve belki de tanıyamayacağım Canım Adam'ın bunu görmemesi de acı veriyor bazen. Aslında acı her zaman bir şeyler veriyor bize. Yakıyor canımızı lâkin, biz susmakta diretiyoruz." diye tamamladım cümlelerimi.
Kitabıma yazdığım ilk ve son nottu belki de. Ve yine her zaman yaptığım gibi ufak bi dua fısıldadım içimden.
'Kelimelerimin ona ulaşması dileği ile...'
