UMUT

Bölüm 1-Tavşan Kaç

            Masanın üzerindeki nota bakıyordum . Her zamanki gibi zarfında duruyordu .Babam açmıyordu o zarfı . Belki de açamıyordu bilmiyorum . Elimi uzattım zarfa . O sırada babam girdi içeri . Sinirle baktı bana . Bir fiske daha savurdu suratıma daha öteki yaralarım iyileşmemişti ki . Annem gittiğinden beri böyle davranıyordu bana . '' Sana kaç kere söyledim elleme bu zarfa . - Bir fiske daha - '' Baygın , yorgun baktım gözlerine hiç mi sızlamıyordu içi . Oturduğum sandalyeden kalktım. Kendini oda sanan ahırdan bozma yere gittim . Kaç yaşındaydım 14 mü bilmiyordum . Sahi doğum günü kutlamayalı ne kadar olmuştu. 12 yıl belki de 13 bilmiyordum . İçeri geçtim dolabıma (!) - kendi çabalarımla kaçırdığım bir kaç poşet - yöneldim . Zaten bir iki parça kıyafetim vardı. Onları aldım o yırtık pırtık poşeti de. İçeriden gelen bir sesle içim rahatladı. '' Gidiyorum . Yıka şu bulaşıkları evi de temizle yoksa olacakları biliyorsun. '' Hıı hıı çok beklersin. Neden bunca zaman bu saçma yerde kalmıştım ki ? Beni besleyen UMUT mu zorlamıştı beni burada bırakmaya . Kafamı iki yana salladım. Kırık dökük pencereden babamın (!) gidişini seyrettim. Sonra poşetimi kucakladım çekmecemden annemden kalan son resmi bir de kendi çalışmalarım karşılığında aldığım 200 tl yi aldım.

         Sessizce kapıya yöneldim abim denen o şerefsiz hala uyuyordu . Çıktım evden ve koşmaya başladım var gücümle koşmaya. İlerideki ormanlık alana varınca rahatlamıştım . Yağmur hafif hafif çiseliyordu. Gökyüzüne baktım sonra adımı düşündüm. Yağmur.. ne kadar anlamlıydı oysaki. Sadece gökyüzünden düşen su değildi benim için Yağmur . Herkese eşit yağıyordu zenginede fakirede adaletti Yağmur .Adımlarımı hızlandırdım. İleriden sesler geliyordu , o tarafa yöneldim hemen. Bir aile vardı ve zengin görünüyorlardı ayağıma deyen topla bana seslenen çocuğa baktım kafamı kaldırıp benimle aynı yaşta duran çocuğa baktım. '' Hey iyimisin sen '' yanıma doğru koştu herhalde yüzümdekilerden bunu demiş olsa gerek. Yanıma geldi elini dudağıma koyunca geri çekildim .''Sana zarar vermem - annesi de gelmişti ona baktım telaşlıydı benim için miydi bu telaş ? Bu duyguyu görmeyeli epey olmuştu sanki dilmi yutmuştum konuşamıyordum - Babası da geldi beni taşıdı ve bir arabaya koydu . Araba resmen ben pahalıyım diye bağırıyordu . Arka kısımdaki çantayı açtı ve içinden sargı bezi ve tentürdiyot çıkardı . Korkuyla ona baktım . '' Korkma acıtmaz canını '' Yarama sürmeye başladı arada yüzümü ekşitiyordum ama hiç ah dememiştim . Sonra kadın yanıma yaklaştı '' Ah yavrım yok mu senin ailen ne yapmışlar sana kayboldun herhalde '' Kadının beni onlara vereceğini düşündüm bir anda ayaklarına sarıldım . ''Vermeyin onlara beni . Lütfen . Yok ailem yok '' bir yandan ağlıyor bir yandan bağırıyordum . Kadın şaşırmıştı belliki hemen kendini geri çekti ve eyilip bana sarıldı. O zaman hissettim anne kokusu denen şeyi . Hemen ittim onu . Ona anne muamelesi yapıp kendi annemi hiçe sayamazdım. Gerçi bırakmıştı beni istememişti .'' Tamam hadi gel bizimle bir polise gidelim '' '' Olmaz öldürür beni hayır lütfen '' Yüzüme acırmış gibi baktı. Bunu herkesten gördüğüm bir ifadeydi.

        İşte gelmiştim onların evindeydim hala korkuyordum çünkü beni bulurlarsa sağ çıkamazdım buradan.

                                                              1 YIL SONRA...

Çok mutluydum onlarla bir aile olmuştuk 

                                                              4 YIL SONRA...

Seda abla babam denen şerefsize dava açmıştı ve kazanmıştık . artık hapistelerdi . Doğum günümü öğrenmiştim okula gidiyordum. Okulda Akın -  piknikteki çocuk - ile takılıyordum . Bir çetesi vardı Esra , Eylem , Berkan , Sarp . Gurubumuzun neşesi Akındı en ciddi olanı da bendim. Akınla kardeş gibi olmuştuk zaten . Sigaraya başlamıştım her çektiğimde içime aklıma geliyordu yaşadıklarım .

SELAM :)) İLK BÖLÜMÜ NASIL BULDUNUZ ? YORUMLARINIZ ÖNEMLİİ TEŞEKKÜRLER <3 <3 İLK BÖLÜM OLDUĞUNDAN KISA TUTTUM DİĞER BÖLÜMLERİ DAHA UZUN YAZABİLECEĞİMİ DÜŞÜNÜYORUM :))