Demons

Beacon High

Ik keek uit het raam. Het regende. Grote dikke druppels gleden langs het raam naar beneden. Ik keek naar de huizen die een voor een voorbijflitsten.

"Ben je er klaar voor, Elizabeth?" Vroeg mijn moeder, die naast mij aan het stuur zat. Ugh. Ik haatte het wanneer ze me bij mijn volledige naam noemde. Elizabeth voor serieuze dingen, in alle andere gevallen Alice. En daarbij, hoe zou het gaan? Ik ging naar een nieuwe school, zou gezien worden als de 'nieuweling', een titel die niemand graag op z'n naam heeft staan. En dan nog het gestaar van al die mensen als je alleen door de gang loopt, omdat je niemand hebt om bij te lopen. Ja, het gaat super.

"Het gaat best mam" zei ik uiteindelijk, weer uit het raam kijkend.

~De verhuizing was ongeveer een maand geleden, maar het leek nog maar pas gisteren. En allemaal de schuld van hem. Mijn vader: we zaten aan de keukentafel, alles was oké. Mijn broer Charlie zat zoals altijd op zijn gsm, en legde hem met veel gezucht weg na de zoveelste smeekbede van mijn moeder. Maar toen vond mijn vader het blijkbaar nodig om alles te verpesten. "Stacey", zei hij tegen mijn moeder, er blijkbaar niet om gevend dat ik en mijn broer ook alles konden horen, "ik denk dat het beter is voor ons allemaal als je vertrekt. Het gaat niet meer zo."

Het bleef toen heel lang stil. Uiteindelijk stond mijn moeder op, en ging ze naar boven. Niet veel later hoorden we haar tot beneden snikken.

Je denkt nu misschien, dat kan toch niet? Zomaar het huis uitgezet worden? Blijkbaar wel dus. Natuurlijk was er ook heel wat papierwerk nodig, maar het huis was van mijn vader, dus als hij iets besliste, konden wij alleen maar knikken en het accepteren.

Het kwam best hard aan bij mij. Ik had echt geen idee dat het er zo slecht aan toe ging tussen mijn ouders. Natuurlijk hoorde ik ze soms eens ruzie maken, maar dat deed iedereen, toch?

Nu ja, we kunden natuurlijk ook niet meteen weg. Na ongeveer 2 weken zoeken vond mijn moeder een klein huisje in Calgary. "Perfect voor ons drietjes" had ze gezegd. "En één keer in de maand gaan jullie een week bij John". Elke keer als ze over mijn vader begon werden haar ogen weer vochtig. Ze had het hier nog het moeilijkste mee van ons allemaal.~

Oké. Nu weer terug naar het heden. Ik ging dus naar een nieuwe school. 'Beacon high', ofzoiets. Ik was er niet bepaald  enthousiast over. En het ergste was dan nog dat ik mijn beste vriendin Jessie moest achterlaten, al hadden we wel aan elkaar beloofd om dagelijks te Skypen.

De auto kwam abrubt tot stilstand. Ik keek op, en zag een groot, grijs gebouw voor me oprijzen. "Beacon High" stond er in grote, zwarte letters op. "Moet ik een eindje met je meelopen?", stelde mijn moeder voor. "Ik vind het wel denk ik" zei ik tegen haar, en ik stapte uit de auto. "Veel succes, Alice!" Riep ze me achteraan. Yay. Ze zei Alice. Ik glimlachte terug.

Ik liep naar een grote, ijzeren deur die volgens mij de ingang was, en de deur ging piepend open. Ik kwam aan een soort van receptie. Een norse vrouw met bruin, opgestoken haar en een halfrond brilletje keek op van haar computer. "Naam?" Vroeg ze met een hese stem. "E.. Elizabeth Waters" zei ik aarzelend. De vrouw tikte iets in op de computer, en keek dan met een vriendelijke glimlach op. "Oooh, jij bent vast dat nieuwe meisje! Kom maar mee met mij, ik zal je je lessenrooster geven en je naar je eerste klas brengen.

Aarzelend volgde ik haar een grote, zwarte trap op. We kwamen in de gang met alle kluisjes, en ze toonde me mijn kluisje. Nummer 142. Daarna bracht ze me naar mijn eerste les. Wiskunde van mr. De Mey.

We stonden voor het lokaal. "Veel succes" zei ze tegen mij. Ik slikte. Ze liep weer terug, en toen stond ik er alleen voor. Ik ademde eens diep in en uit, en ging de klas binnen.