*Ann*
Siedziałam na auli wśród równie znudzonych ludzi. Nie mogłam się powstrzymać przed wyszukiwaniem "idealnych" osób. Zawsze to robiłam i zawsze źle się to kończyło, ale taka była moja natura. Jeśli mogę tak to nazwać. Słońce wpadało przez okno i oświetlało akurat mnie. Jestem bogiem szczęścia.
Właśnie wtedy ją zobaczyłam, siedziała na końcu sali w towarzystwie niskiego chłopaka. Smukła, niczym łania, a jej idealnie błękitne oczy tworzyły cudowny kontrast z jasnymi włosami. Była idealna. Muszę przyznać, że czekałam na zakończenie Najnudniejszego Rozpoczęcia Roku Szkolnego Świata, tylko dlatego, żeby mieć możliwość z nią porozmawiać. Żałosne.
Kiedy wreszcie pozwolili nam się rozejść moje próby poszukiwania pięknej dziewczyny w tłumie skończyły się niepowodzeniem. Mogłam się tego spodziewać.
Po kilku minutach wyszłam ze szkoły i stanęłam na mojej desce, zawsze zabierałam ją ze sobą. Mieszkałam dość blisko szkoły, ale musiałam przejechać mały park, podobało mi się to. Kochałam zapach drzew, trawy i wiatru. Nie mogłam porównywać tego miejsca z parkiem, który odwiedzałam w Anglii, ale był całkiem dobry, choć mały.
Nagle przed sobą zobaczyłam tą dziewczynę, odwróciła się i poczęstowała mnie uroczym uśmiechem, który szybko zniknął z jej twarzy, zmieniając się w spokojną, ale niezaprzeczalnie uroczą minę.
- Cześć! - powiedziała - Chyba cię kojarzę.
Zawahałam się i przez krótką chwilę myślałam nad odpowiedzią. Nie chciałam wyjść na idiotkę, ale zapewnię wyglądałam conajmniej śmiesznie.
- Eh... Tak, to znaczy nie... Widziałam cię na korytarzu w szkole! - powiedziałam starając się jak najlepiej udawać polski akcent. Moja matka uczyła mnie tego języka, ale nadal kaleczyłam wszystko co tylko się dało. Dziewczyna najwidoczniej to zauważyła, ponieważ uśmiechnęła się delikatnie, próbując ukryć śmiech.
- Nazywam się Julia - kopnęła kamyk, a na jej cudownej, porcelanowej twarzy zauważyłam lekki rumieniec. To było niezwykle urocze.
- Ach! Ja jestem Ann, miło mi cię poznać? - powiedziałam niepewnie, a bardziej spytałam. Odpowiedziała mi swoim uroczym uśmiechem.
***********
Mam nadzieje, że ta historia spodoba się komukolwiek.
Grzecznie proszę o sugestie w komentarzach :v
YOU ARE READING
Głupie słowa
Romance" - Zostaniesz ze mną na noc? - spytała drżącym głosem - Dlaczego o to prosisz? - Chcę mieć cię przy sobie" Ann ze względu na pracę ojca musiała się przeprowadzić. Nie potrafi odnaleźć się w nowym środowisku i raczej nie ma takiego zamiaru. Wszystko...
