Serendipity

Ryle POV
"You're my serendipity. I wasn't looking for you. I wasn't expecting you. But I'm very lucky to met you. Ang swerte ko nakilala kita at minahal kita ng sobra. Pero bakit mo ko iniwan? Bakit? Alam mo bang ang hirap tanggapin na wala ka na? Ang sakit sobra." Pinunasan ko muna ang mga luha bago ako nag patuloy.
"Max..." pagtawag ko sa kanya
"Sana masaya ka na kung nasaan ka man. Tandaan mo lagi naahal na mahal kita huwag mo uan kakalimutan. At kung sino man ang may gumawa nito sa iyo malalagot sa akin. Paalam Max. Magkita na lang tayo sa langit. Iloveyou Max."

Kung nagtataka kayo kung nasaan ako, nandito ako sa sementeryo. Isang linggo at mahigit na simula ang aksidente na yun. Namatay si Maxine dahil sa isang sunog. Sinunog nila ang mansyon ng mga Xavier na kung saan nakita ang kay Maxine na bangkay. Masakit sa akin kasi wala akong nagawa sa kanya. Nung araw na din yun dapat magda-date kami pero hindi na natuloy yun. Ang pamilyang Xavier naman nasa America na. Mahirap din yun para sa kanila lalo na na at nag iisang babae.
"Ryle anak tayo na alis na tayo, malalate na tayo sa flight."
"Opo ma" sagot ko papuntang kotse.
Sa ngayon kailangan ko munang magpahinga at maghanap na ikalilibang ko lalo na patungo kami sa maynila siguro dun muna kami pansamantala at tanggalin ang masasamang alaala.
Max kahit wala na ako dito sa ______ hindi ibig sabihin nun kakalimutan na kita.
AN: First story ko to sana magustuhan niyo