Must be You.

MBY 1

MJ's POV

Pasukan na naman, hayyys. 16 years old na ako sa darating na buwan, at ang malungkot, last year na lang kami sa highschool! 

Naalala ko last year na ang saya nung prom namin, ang saya-saya talaga. Naka-mask kaming lahat, may mga kasayaw kami.

Para bang year-end party?! ganon? Pero isa lang ang sigurado ko, nakasayaw ko ang nag-iisang Samantha Reyes.

So, back to reality tayo ulit. Wag na balikan ang nakaraan dahil masasaktan ka lang, katulad neto nararamdam ko ulit yung naramdaman ko nung last year. Ano ba kasi nangyari? Ayun, nung nakita ako, sinampal ako bigla. Eto naman ako, nagulat at nag-walk out. Kahihiyan. Kahihiyan lang ang naisip ko pagkatapos nung nagwalk-out ako at umiiyak-iyak.

"Okay ka lang, Mark?" sabi ni Angela. Ang makulit kong kapatid at bestfriend.

"O-oo naman. Bakit mo natanong?" Sabi ko ng nabigla ako. 

Parang kanina ka pa kasi jan tulala, kanina ka pa tinatawag ni nanay hindi ka sumasagot." 

"A-Ah, oo sige. Sunod na ako, Angela. Eh, ikaw? Ano ginagawa mo dito sa kwarto ko?! Naghahanap ka na naman ng picture ni Sam no? Fyi, wala na, tinapon ko na!" 

"Oy, kala mo talaga eh no. Oh siya, alis na ako! Andyan na mga kaibigan ko." Sabi niya. 

Lumabas na ako, at ANDITO SI SAM?! WTH. Dali-dali akong lumapit sakanila. Okay, Mark. Put on your normal and happy face! 

"Ah, Mark. Si Sam-" 

"Opo, 'nay. Kilala ko po siya." Sabi kong normal.

"Ahh.. Mark, eh kasi..."

Hindi ko alam, may nafefeel akong iba. Kung tungkol lang 'to last year, pwede ba.

Akbang aalis na sana ako, kaso pinigilan ako ni Sam.

"Wag! Naparito lang naman ako na sana.. kung pwede na, na... labas sana tayo, o kaya sa mall! o mag-park tayo! kahit ano." Sabi niyang masaya.

"Para san pa? Para ba 'to noong last year? Wag nalang." Sabi ko. 

"Hindi naman kasi tungkol dun." Umiiyak siya? At lumabas na siya ng bahay.

Sinundan ko, nakita ko siya nakaupo sa hagdanan at umiiyak.

"Ba't ka umiiyak, Sam? Eh, sorry kasi hindi ko talaga kaya 'yung ginawa mo last year.. Okay lang sana kung sinabihan mo kasi ako eh. Alam ko, fc ako, pero sana nirespeto mo ako. Kahit na nerd ako, at wala akong pake sa paaralang ginagalawan mo, sana ituring mo akong tao. Yun lang naman." Sabi ko habang naka-akbay sakanya.

At namalayan ko nalang, na hinalikan na ako. Pumikit ang aking mga mata, at bigla siyang tinulak.

"Ah, sorry Mark. Hindi ko namalayan." Sabi niya, at umalis na.

"Oh, Mark kumain ka na. Mukhang pinaiyak mo si Sam ah! hahaha!" Sabi ni mama.

"Pinaiyak niya si Ate Sam! Pinaiyak niya si Ate Sam!" pang-aasar ng aking kapatid.

"Manahimik ka nga, Angela! Wala ka namang alam sa nangyayare." sabi ko habang kumukuha ng kanin at ulam.

"Ano ba nangyare?" sabi ni nanay at napatigil sa pagsubo.

"Ah, wala ma. Maghahanda nalang siguro ako pumasok next week na 'yun." Sabi ko at umakyat na.

Hinalikan ako ni Sam...

Hinalikan ako ni Sam...

Hinalikan ako ni Sam?! Yan ang paulit-ulit na tumatakbo sa aking mga isip. Hays! Dapat iniisip ko ngayon kung ano gagawim ko sa pasukan eh! 

Pero, teka? Ano nga ba problema ni Sam? Ba't umiyak siya at hinalikan ako? 

Yan na naman, Mark! Sa hinalik halik ka na naman! Hindi na akong aasa ako lang ang hinalikan niya sa buong buhay niya. Marami siyang rumored boyfriends at nakikita raw silang naghahalikan, at baka nga... nag-ano na sila eh. hays! wala na akong pake dun. Matutulog na nga ako hays! 

  "Crush kita dati pa, Sam kung alam mo lang..." 

***