Aşk Lodosu (Aşk Serisi 1)

1.Kabulleniş

Merhaba kızlarcım.. Öncelikle kitabımı okumaya devam edipte birden kaybolan bölümler yüzünden bana küfür etmediniz dimi?  Etmeyin çünküüüü düzenlemeye giriyorum..... Umarım siz de hikaye biter bitmez kütüphaneden çıkaranlardan olmadınız diye düşünüyorum çünküüü çıkarmayanlara da hoş bir sürprizim var. 🙈

Bu kitabı yazmaya başladığım zaman tam tamına bir sene önceki kendimi berbat hissettiğim zamanlardı. Yorumlarınız beğenileriniz beni hep motive etti. Kötü yazdığımı biliyorum hele ki bu kitap tam bir kaos 😂😂 o yüzden bende kitabı düzenlemeye karar verdim. Daha mantıklı daha olay örgüsü yerinde bir kurgu ile karşınıza gelmek istiyorum. Ha şöyle ki kurgunun temeli değişmeyecek aslı aynı kalacak.Yeni gelen arkadaşlarımız için de daha güzel bir başlangıç olur diye umuyorum. Ve sizleri yeniden Asiye ve Murat ile aşka davet ediyorum, saygılar sevgiler ❤

Üzgünüm Düzenlemeye Yoğun Hayatımdan Dolayı Devam Edemedim. Eski Haliyle İdare Ediniz :)

Buyrun düzenlenmiş ilk bölüm sizlerle..

''Babaannecim lütfen evlenmek istemiyorum ben. Artık Esra Erol hırsıyla bana koca aramayı bırak, lütfeen.''

Babaannem yarım saattir beni evlenmeye ikna etmeye çalışıyordu. Buraya geleli daha bir kaç saat olmuştu ama hoşgeldin dedikten sonra 'sana damat adayları buldum' diyerek bana çıkardığı listeyi göstermişti. 

''Ne demek evlenmek istemiyrum evlenecesun. Geldun kaç yaşina hala kariyer midur ne boktur oni ediysun.''

Bıkkınlıkla oturduğum yerde ofladım. Hayatımın merkezinde olan kariyerim elbette bok falan değildi. Onu kırmamak için sesimi inceltip  tane tane konuştum.  ''Babaanneciğim bak tamam evlenirim ama şuan değil hem zaten kimse yok ortada .''

Babaannem deminki sinirinin aksine gülmeye başladı. Bu gülüşün altından kim bilir kaç milyon tane damat adayı çıkacaktı.

Ben on sekiz yaşımı geçtiğim günden bu yana hızla bana damat adayı arayışına girmiş ama ben sekiz senedir bunu başarıyla bertaraf etmiştim. Çünkü daha kariyerim de istediğim yere ulaşamamıştım. Evlilik, kariyeri baltalayan bir şeyden ibaretti bana göre.

 ''Kizum sen yeter ki iste da ben saa ne doktorlar muhendisler bulurum. Begi da bulmişumdur.''

Bulduğuna tabi ki de emindim. Profesyonel bir damat adayı bulucusuydu kendisi. Köydeki bütün kızları kendi eliyle evlendirmiş hatta kendi kısmetini bile kendi bulmuştu. Ah rahmetli dedem anlatırdı; başına nasıl silah dayayıp 'benumlen evlenecesun' dediğini. Muhtemelen bu civarın en hırçın en hırslı Karadeniz kızıydı.

Elimi omzuna atıp sıvazladım.

''Canım babaannem güzel babaannem daha öncede denedik olmadı gittin bana çay eksperi buldun hem de kırk yaşında.'' 

Evet bunu da yapmıştı. Çay alım satım evlerinde çalışan kırk yaşındaki bir amcayı memur diye benimle evlendirmek istemişti. Babaanneme göre memur olan her erkek evlenme adayıydı. Hele ki Trabzon'da yaşıyorsa.

''E senda otuzuna varmadun mi ne olacağidi mesleği da var işte memur da daha ne?''

Derin derin nefes aldım. Kesinlikle babanneme laf yetiştiremeyecektim. Genelde kızları aileleri küçük görüp evlendirmek istemezdi. Ama babaanneme göre yirmi altı yaşında olmak otuzu geçmek demekti ve kırk yaşındaki bir adamla evlenebilirdin.

Bunu yapmak istemesem de son şansım göz yaşlarımdı. Çünkü zar zor boşluk bulup gelebilmiştim ve bu günlerimi babaannemle kavga ederek geçirmek istemiyordum.