Bugün yine okula gitmek için kalktığımda annemin o her zamanki neşeli sesini duydum ve gülümsedim.Babamı ve kardeşimi kaybedeli tam 4 yıl olmuştu.Ben daha 13 yaşındayken babam ve kardeşim büyük bir trafik kazasında vefat etmislerdi.Ve yine bugün 17 yaşında lise 3. sınıf öğrencisi olan ben hala baba özlemiyle yaşıyorum. Babamı çok severdim.Annem ne kadar yerini belli etmemeye çalışsa da benim özlem çektiğimi biliyor ve kendisi de hala özlem çekiyor . Annem özel bir şirkette genel müdürlük yapıyor.Ve işe geç kalmamak için beni yemeğe çağırmaya başladı bile:"Kızım,Defne hadi gel ,kahvaltı hazır . Geç kalacağız.Tabiki ben yine oyalana oyalana kıyafetlerimi giyerken:"Geliyorum annelerin en güzeli ." diye yağ çekerek kızmaması için zaman kazanıyorum. Hergün aynı şeyleri yaşamak belki bazı insanları sıkabilir ama ben yaşamımdan gayet memnunum . Bugün lise 3. sınıf olacağım . Okulun ilk günü ve ben sadece babamı kaybettiğim yıl bozduğum ama sonraki yıllarda yeniden düzelttiğim başarımı bu sene de göstereceğime eminim.
Kahvaltımızı yaptıktan sonra annem arabayla beni okula bıraktı.Ve ben yaklaşık 2 dakika gibi bir süre zarfınca sadece okulun demir giriş kapısının önünde durmuş yeni okul yılımı düşünüyorum.
"Başlasın eğlence."diyerek kendimi okula attığım anda en yakın arkadaşlarım yani kankalarımı görür görmez hemen boyunlarına atladım. Halbuki daha gece konuşmuştuk. En iyi arkadaşlarım kızlardan :Hazal,Açılay ve Su;Erkeklerden Ozan ve Kerem 'dir. Her zaman okulda dört kız olarak gezen biz "Defne,Hazal Açılay ve Su" bugün özlediğimiz o anı yeniden yaşadık. Kolkola girdik ve hepimiz aynı anda : "Başlasın şu büyük sene. " dedik ve yürümeye başladık. Bende içimden tek şey söyledim:
--"Başlasın bakalım..."
ŞİMDİ OKUDUĞUN
AŞKTA TUTUKLU KALDIM
ChickLitBir anda karşına çıkan insan seni en fazla ne kadar etkileyebilir ki? Ya da ne kadar canını acıtabilir? Aşk sadece bağlanma duygusu mudur? Yoksa aşk anlatılanlar kadar güçlü bir his midir?
