Ben Ece 20 yaşımdayım evet okula bir sene erken yazıldım, babam inşaat ustası, annemse sekiz ay önce vefat etti.
Onu ne kadar çok özlediğimi anlatamam. Hani derler ya kız çocuğu babasına daha düşkün olur diye aslında bende öyleyim ama annem benim için cok farklı. O nereye giderse bende oraya giderdim bi nevi onun kuyruğu gibi bir şeydim. Şimdi onunla geçtiğim yerlerden geçmek benim için ölüm gibi. Onu kaybettiğim gün aslında bize söylenmemişti. (bize derken abimle bana) Çünkü o vefat ettiği zaman daha akşamdı ve bize sabah söylendi en kötüsüde ne biliyo musun? Bunu öz be öz abinden duymak. O zaman inanmamıştım, aslında her zaman ki gibi şaka yapıyo sanmıştım tâki annemin cenaze günü gelene kadar. O gün anladım hayatta yalnız kaldığımı. O gün kendime söz verdim annemi orda utandıracak hiç bişey yapmıycağıma dair. Annemi üzecek kadar ağlamıycağıma söz verdim.
Neyse çok dramatik oldu ben alıştım artık, insan istemesede bir gün alışıyor, alışmak zorunda kalıyor.
Ben kendimi tanıtmaya devam edeyim. Daha demin sözü geçti. Abim. 22 yaşında benden iki yaş büyük mükemmel bi abiye sahibim. ( arkadaşlara kötü anlatıyo olabilirim ama onu benden başka kimse iyi tanıyamaz o yüzden kötü değil ancak biraz değişik anlatıyorum) Adı Ege. Annem öldükten sonra travma geçirdi resmen. Pek toparlanamadı o nedenle sigaradan nefret eden çocuk sigaraya başladı. O da Afyon üniversitesinde okuyor. Elektrik ve elektronik mühendisliğini. Lisedeyken babamla birlikte inşaatlara çok giderdi. İnşaata gittiği bi gün babamın elektrikçi arkadaşıyla tanıştı ve o günden beri onun yanında çalışmaya başladı. Neyse o da yarın 3. senesine başlıycak okulda.
Ayrı yerlerdeyiz. Babam zonguldakta, abim dediğim gibi Afyonda, bende İzmir' deyim.
İzmir de lise arkadaşlarımla birlikte ev tuttuk ve orda kalıyoruz. Yani kalmaya başladık. Bir hafta önceden taşındık buraya. Beş kişiyiz. Burcu, Kader, Meryem, İrem ve ben. Biz lise birden bu yana hep beraberiz.İmam Hatip lisesinde tanıştık ve hic ayrılmadık. Aramızda ufak anlaşmazlıklar, tartışma falan geçsede beş dakika sonra düzelirdi. Bizi kıskanıpta çok ayırmak isteyen oldu neden diye sorucak olursanız herkesin kıskanacak derecede sıkı arkadaşız kimse bizim gibi değildi. Teneffüs zili çaldığında dışarı çıkmak istesek hep beraber çıkardık. Birisi bizimle konuşmak istese yada kavga etmek istese (ki kavgacı tipler değiliz hayatımızda hiç kavga etmedik sadece tartıştık) hep beraber katılırdık. Birimizle mi konuşcaklar? Ne derlerse desinler beşimiz giderdik.
Neyse fazla uzatmayalım Burcu matematik öğretmeni bölümü, Kader Psikolojiyle ilgili bölüm, Meryem ilahiyat bölümü, İrem edebiyat öğretmeni bölümü ve ben de babam inşaatçı olduğu için bu mesleğe merak saldım ve inşaat mühendisi bölümü okumak istedim.
İşte benim geçmişim bu herkes gibi sıradan bi insanım tek eksiğim çok zayıf olmam, bende digerleri gibi ilk hedefim biraz kilo alabilmek daha sonra mesleğim vb. gibi şeyler.
Arkadaşlar ilk defa yazıyorum eğer kötü olan bir tarafı yada sıkıldığınız biryer varsa lütfen söyleyin..
SEVGİLERLE..♡♡😘
