Narrator's POV
Sa isang bayan sa pilipinas ay may isang bata na nag ngangalang sean
si sean ay mahiyaing bata at tampulan ng tukso ng karamihan dahil sa imaginary friend niya na nag-ngangalang ava
si ava ay nilikha ng kanyang isipan sa kadahilanang wala siyang ibang kaibigan.
Sean's POV
Simula pagkabata ko si ava palagi kasama ko
pero di ko alam kung bakit di nila nakikita si ava-_-
Pero nung lumalaki na ako ay naiintindihan ko naman.
pinatingin na nga ako ni mama sa espesiyalista
Beterinaryo
Albularyo
Doktor
At kung ano ano pa -__-"
pero ang nakaka inis lagi niyang sinasabe na sa amusement park daw kami pupunta nays diba?? >_<
nanay ko talaga gagawen lahat para lang sa gusto niya!,.
Ava: "Seaaaaannnnn!!!!!"
May biglang tumawag sakin at si ava lang pala kala ko si mama!!
Baka pag saingin ako nun!!
Thank god at hindi kase baka matutong sinaing namin!! -__-"
Pero ang ganda tlaga ni ava kahit saang angulo mo siya tignan
O kahit saan siya pumunta
kaya nga crush ko siya eh
Siguro naman okay lang naman na mag ka crush ??
Hello 12 yrs old na po ako !! Pwede naman na siguro??
[unti unti ng papalapit si ava sa kinatatayuan ko]
Weyt check check muna
Mabango ba?? Checked √
Presentable ba tignan?? Checked √
Okey na !!
Sean: "H-hi A-Ava A-Ang G-ganda M-Mo "
Shit!! ano bang salita yung nasabi ko??
At bat ako nauutal my ghad!!
Ava: "Ano ba nangyayare sayo?? Para ka naman naka kita ng multo "
Sean: "Hindi multo., dyosa"
Anak naman ng mercury drug ohhh!!!!
Ano nanaman ba tong nasabi ko !!
Naman oh!! nababaliw na ako
Sean: "By the way?, san tayo ngayon? sana yung tayong dalawa lang para walang mag isip ng masama sakin!"
