Çevirdiğim tozlu sayfalarda sevgiyi yaşıyormuşum gibi olurken kitabı kapattıgım anda benim sade hayatıma dönüş yapıyodum .Ben sevgiyi kitaplarda yaşıyordum kiminde acı son kiminde mutlu son vardı ama benim için hiçbirşey fark etmiyordu bana sevgiyi 1 saatligine bile yaşatacak olsa okurdum . Çünki sevgiyi ben kitaplarda okuduğum hikayelerinde buldum .çok isterdim benimde birgün bir kitabım yani benimde bir aşk hikayem olsun isterdim . Bende birgün o duyguyu yaşayayım .
Sıcak bir günde elimde kitap okula giderken gıcık oldugum kız döneyi görünce o günümün kötü gideceyini anlamıştım . Ben güzel sanatlar okulunda müzik bölümünde piyona çalıyordum ve ayrıca sesim güzel olduğu içinde müzik de söyledigim olmuştur .
Arkamdan bir ses
" melis" ses tanıdık gelmişti bu kişi eniyi arkadaşım elifin sesiydi . Dönüp baktığımda tahminimde yanılmadıgımı anlamıştım . Gelip boynuma sarıldı nefes nefese kalmıştı ."elif hayrola niye nefes nefesesin ? " dedim " melis kızım bir ay sonraki konferansta şarkı söyleyecekmişin müdür söyledi " dedi şaşırmıştım çünki okulda benden daha güzel sesi olan kişiler vardı (şaşkın bir halde)" emin misin ? Yoksa şakamı ? " dedim " eminim . Hayır şaka filan deyil . Sabah okula geldim müdür halis bey beni çagırdı odasına gittim . Seni okulda bulamamış o yüzden bana söylemek istemiş ." Dedi . Suztum donakaldım Mutluluk ve şaşkınlıgı bir arada yaşadım çok çalışmam gerekiyodu ama çok az vaktim vardı . Elimi çabul tutmam gerekliydi...
