1 month break

the 1 month break up

Hi readers! Please read this one shot story. Random story lang po na naisip ko:) at tila nakakarelate po ako. XD sana po'y magustuhan niyo kahit purong kaechosan lang to. XD

Simulan na natin.

......

Tila sumikip ang dibdib ko nang mabasa ko ang isang text message galing sa boyfriend ko. Mahigit isang taon na rin naman kami. May away. May tampuhan rin siyempre. Normal lang naman yun sa isang relasyon ee . Ngunit nakakapanghina ang nabasa kong text message mula sa kanya.

From: BebS<3

Bebs, may sasabihin sana ako sayo.. can you please give me a break in one month. Wala munang text. Tawag at pagkikita. Wala munang communication please...

Sumikip talaga ang dibdib ko nun. Pramis. Ano ba talaga ang reason niya? May nagawa ba akong masama? Babalikan niya pa ba ako? Juskoo! Maraming pwedeng mangyari sa loob ng 1 month na yun.

Mahal na mahal ko siya. Walang duda roon. Alam niyo, nai-imagine ko na nga na siya na ang makakasama ko sa huli. Yung tipo bang grow old with you. Sabi nga nila , walang forever. That's the sad part there.

Napatulo na ang luha ko. Why is he asking for space or a 1 month break?

I don't know what's my fault. Afterall, ako si Louise, nangarap lang magkaroon ng forever....stick to one, sobra kong magmahal.. seryoso...

Tularan si Louise. Tularan ako. Hahaha!

At ayun bilang mabuting girlfriend...pumayag ako.

Although..

Nasasaktan ako...

It hurts.

Truly.

Kung alam niya lang...

Sabi niya, mahal na mahal niya ako....

Sabi niya hindi niya ako iiwan?

And I do believe ang one month na sinasabi niyang ito ang simula ng lahat... one month nga lang ba talaga? O mag-e-extend pa?

Sa sobrang pag-iisip ko sa kanya at sa mga sinabi niya... di ko na namamalayan ang sarili ko...

Napabayaan ko na....

Ganun ba talaga ang nagagawa ng pagmamahal?

Kalusugan ko napabayaan ko na. Unti-unting bumagsak ang katawan ko.

Sa araw -araw na gumigising ako.. isa lang naman ang inaasahan ko.. na kahit may isa manlang text mula sa kanya..

Ayoko naman na itext siya baka sabihin niya binali ko yung usapan..

Thankful naman ako dahil andiyan yung pamilya ko at mga kaibigan ko para,sa akin..at siyempre andiyan ang diyos...

Ngunit sadyang may mga pangyayari talaga sa buhay natin na hindi natin inaasahan..

The doctors told me that I have a cancer. Terminal stage.

Tuloy-tuloy na pumatak ang mga butil ng luha ko oras na nalaman ko yun.

Mas doble ang sakit na dulot nito nang malaman ito ng mga magulang ko at mga kaibigan ko..

Siya, kaya pag nalaman niya na tong kalagayan ko ngayon? Malulungkot din ba siya? Mananatili ba siya sa tabi ko para alagaan ako kahit na alam niyang mamamatay din ako? Masasaktan din ba siya kapag nawala ako? At....

Mahal pa rin niya kaya ako?

Gusto ko siyang itext nang mga panahong iyun.

Kamustahin siya

Kung kumain na ba siya...

Ano na ba ginagawa niya?

Ano ng mga nangyayari sa buhay niya?

GUsto ko siyang tawagan upang marinig ang boses niya. Gusto kong kantahan niya ako na lagi niyang ginagawa.

Pero alam ko lahat ng to.. IMPOSIBLE.

Almost 2 weeks na rin pala magmula nang mangyari samin yung 1 month break na kaechosan..

Sabi ko maraming pwedeng mangyari diba? Tulad ngayon... may,sakit na pala,ako... at gusto ko KASAMA SANA SIYA SA LABANG ITO.

Yun nga, imposible.

SA bawat araw na dumaan...at sa bawat sakit na nararanasan ko dulot ng sakit... isa lang naman ang nasa isip ko ee.. SIYA. SIYA LANG.

Na sana balikan na niya ako...

Sana makapiling ko na siya..

Sana andito lang siya sa tabi ko..

Sana.. sana....

Bago man lang ako mawala, makita ko siya.. makausap. At masabi ko sa kanya kung gaano ko siya kamahal..

Sa huling pagkakataon nakipaglaban ako...para hintayin ang pagdating niya..ngunit wala pa rin siya hanggang sa narealize ko nalang na pagod na pala ako sa paghihintay at kelangan ko na palang bumitaw na...hanggang sa isang patak nalang ng luha ang naiwan ko para sa kanya.

---end of Louise's POV

A/N: ngayon naman po kilalanin naman natin ang lalaking minamahal ni Louise..na matagal na niyang gustong makapiling.

ZEUS POV

Masaya ako habang bumibili ng bulaklak. Mga red roses! Paborito pa naman ito ng mahal kong si Louise. :) sa wakas, natapos na rin ang isang buwang break na hiningi ko sa kanya. Ngayon, babalikan ko na,siya.. siya lang naman ee. Siya lang ang mahal ko. Pinagbutihan kong mag review para makapasa sa exam.para din naman yun sa future namin ee^_^...

Masaya ako habang papunta sa bahay nila. Miss na miss ko na,ang mahal kong yun ee. Siya lang naman ang mahal ko,minamahal at mamahalin pa.

"Si Louise po?" Masaya kong tanong sa nanay niya.

"Hindi mo alam?" Expressionless ang mukha niya.

"Ang ano po, tita?"

" oo nga pala hindi mo alam.. dahil sa 1 month break na hiningi mo sa anak ko..maraming nangyari. Nagkasakit siya ng cancer. Sa bawat araw na lumipas, hindi ka nawala sa isip niya. Hindi siya sumukong antayin ka..sa pag-asang darating ka at makakapiling ka niya.. ngunit hindi ka dumating.. hanggang sa hindi ka na niya nahintay..gusto ng isip at puso niya..ngunit hindi na kinaya ng katawan niya. I'm sorry, iniwan na niya tayo..." napaiyak na rin ang nanay niya at napayakap sa akin..

Napatulo na ang luha ko. Ang sakit. Sobra.

"Bakit hindi nyo ipinaalam sa akin?"

"Ayaw niyang baliin ang napagkasunduan niyo..gusto nya ikaw ang unang makaalala.. gusto niya balikan mo siya hindi dahil sa mamamatay na siya kundi dahil mahal mo pa rin siya."

"MAHAL NA MAHAL KO SIYA."

.......

HUMantong ako sa puntod ng babaeng mahal ko. Ang babaeng iniwan ko ng isang buwan. Ang babaeng patuloy akong minamahal at hinihintay...

Ang babaeng hindi ko manlang naalagaan noong maysakit siya..at ni hindi ko manlang nasabi kung gaano ko siya kamahal..

Wala na,akong magagawa...kundi umiyak nalang sa harap ng puntod niya. Inilapag ko ang bouquet of,red roses sa puntod niya.

"Bebs,Mahal na mahal kita. Patawarin mo ako kung iniwan kita at hinayaan ng ganun katagal. Patawarin mo ako."

At doon din bumuhos,ang isang malakas na ulan na tila nakikisabay sa dalamhating nararamdaman niya nang mgaoras na yun.

THE END

A/N: kaya readers.. spend your time in a meaningful way..mahalaga ang bawat araw na lumipas . maraming pwedeng mangyari..kaya sabihin mo na sa mga taong mahal mo kung gaano mo siya kamahal before it's too late.

Kaya, mahal ko kayo:)
Thanks for reading! ^_^
Xiao.

LORIE JANE R. AMBROCIO