SANAY NA AKO [One Shot Story]

Tiyang's Perspective

Gabi-gabi akong umiiyak. Araw-araw ko nang tinatago. Kapag ako lang nag-iisa, hindi ko maiwasang... mapaisip... at iiyak naman. Hindi ko na alam paanong ngumiti nang hindi pinipilit.

Masakit talaga. Nasasaktan na ako. Mahirap talaga.

Parang gusto ko nang mamatay. Isa ako sa mga taong tanga kaya, pabayaan mo na ako.

Kahit hindi ko iyon sasabihin, wala namang nangingialam.

Papauwi na ako ng apartment ng may nagpahinto sa akin.

Stranger: Okay ka lang, Miss?

Hindi ko na siya nilingon.

Okay lang ako.

At patuloy lang ako sa aking lakad.

Ilang sandali lamang narating ko na ang munting lobby, nagulat ako sa sinabi ng babaeng guard.

Guard: Bawal mag overnight kasama ang lalaki kapag wala akong natanggap na tawag mula sa parent ng nag-rent dito.

Lalaki? Saan?

Nilibot ko ang paningin ko, glaring at my surroundings.

Stranger: Ale, hinatid ko lang siya. Parang wala kasi sa sarili na naglalakad eh.

Familiar ang boses. Yun ata yung nagpahinto sa akin kanina, I immediately turn to face it. Oh, him pala dapat. Siya yung stranger kanina.

Tiningnan niya ako bago ningitian niya si guard.

Stranger: Parang okay naman siya, ale. Sige alis na ako.

Hindi lang ang boses ang pamilyar. Pati ang tindig. Mukha. At paraan ng kanyang pagsasalita.

Lahat, para bang nakilala ko na siya noon. Pero hindi ko na iyon pinansin. Nakakapagod na.

Lumipas ang isang buwan, palagi kong naramdaman na may sumusunod sa akin.
Pinabayaan ko na lamang yun. Ayokong isipin na may nangingialam sa akin.
Ayoko ng umasa. At masaktan muli.

Nasanay na ako sa paranoyd side ko, tila bang gusto niya akong umasa.

Naglakad ako pauwi dahil kulang ang pamasahe ko. At least nakapag-exercise ako at malapit lang naman ang apartment.

At.... hindi ko talaga maiwasang isipin ang halos lahat na nangyari sa akin.

*beep beep*

Cellphone ata yon? Hindi ko naman dinala ang phone ko.

*beeeeep*

Doon ko nalang napansin na, I was crossing a road at ang beep na tunog ay nanggaling sa isang container truck.

At ako ang pinatunogan.

Wala akong na feel na panic or shock sa loob ko. Okay naman ako eh. Buhay pa naman ako kaya... Pinatuloy ko nalang ang paglalakad.

Stranger: Muntikan ka nang mabangga nun ah!

I glared at him, bigla nalang sumusulpot sa gilid ko.

Ako: Sino ka?

Stranger: Tommy Lark

Hindi na ako nagpaligoy-liguy pa.

Ako: Ikaw ba ang sumusunod sa akin?

Stranger: Napansin mo pala

Ako: Please stop what your doing. I don't have business with you.