Ze stond het te bestuderen
De lijnen van het spoor
Begon te balanceren
Op de lijn van "waar doe ik het voor"
Haren als gordijn
Hopend dat niemand iets zou zien
Niemand verbaasd zou zijn
Over zij van amper zestien
De sprinter stroomde leeg
De intercity kwam eraan
Ik riep wat maar ze zweeg
Om balancerend door te gaan
Onwetende mensen passeerden
Negeerden de verstijfde zij
Maar ik was de enige die zich realiseerde
Jij bent een schim van de vroegere mij
