I'm Sorry. I'm Wrong. I Love You.

Chapter 1-I thought he love me

A/N
Kung ngayon man ay nababasa mo ito ibig sabihin nun ay patay na nga ako :)

Hahahahha.. Joke lang..
Thank you sayo :)
Hope you like my story :)
You're the one who will help me to build my dreams :) thank you...

-Erryn's

"Aaaaaaahhhhhhhhhhhhh!, Hooooooh! Aaaaahhhhh! He's cooooooomiiiiing!"

"Uhaaaa! Uhaaaa! Uhaaa!", nang marinig ko ang iyak ng aking anak ay tumulo na din ang luha ako. He is the best thing happened in my life.

-Zachk's

"Zachk!", tawag sakin ng babaeng kaninang kanina ko pa iniiwasan. Tuwing nakikita ko siya ay naiirita ako sa pagmumukha niya, dahil na din siguro sa ginawa ng kanyang ina sa pamilya ko. Hindi ko sila mapapatawad! Hinarap ko siya, napupuno na ako sa babaeng to.!

"What?!!", galit na sagot ko sa kanya. sanay na naman siya sa araw araw na pakikitungo ko sa kanya.

"Naiwan mo tong wallet mo sa classroom natin.", nakatungong wika niya habang iniaabot niya sa akin ang wallet. Nakakaawa man siyang tingnan, ay di ko na maramdaman yun. Tuwing nakikita ko siya ay napupuno ako ng galit. I think wala siyang alam kung bakit ganito ang pakikitungo ko sa kanya, pero napakarumi ng tingin ko sa kanya kahit pa wala siyang kasalanan. Minsan ko na siyang hinangaan mula ng nag college ako, pero nagbago ang lahat ng taon ito. Nag iba ang tingin ko sa kanya mula sa labas hanggang sa kaloob looban. Kung maaari ay hindi ko na siya makita sa buong buhay ko. Pero tatapusin ko lang ang taon kong ito sa college tutal magtatapos na din naman ako sa taong ito, at hinding hindi ko na siya makikita. Kinuha ko na ang wallet o at tinalikudan na siya na hindi man lang pinapasalamatan. She didn't deserve my gratitude, because she's a slut like her mom.

"Oh pare!", bati sakin ni Clark "mukhang nakausap mo na naman ang crush mo, di maipinta yang mukha mo oh!", pang-aasar sakin ni Clark.

"Shut up! Clark", inis na sabi ko. Dahil hanggang ngayon, inaasar pa din nila ako kay Erryn. Alam kasi ng barkada ko na napakalaki ng paghanga ko kay Erryn, ngayon na lang talaga nagbago at alam din nilang lahat kung bakit.

"Woaaah! Easy, dude", saad niya na nakataas pa ang dalwang kamay.

"Pare!", may hinanakit na sabi ko sa kanya.

"Dude! Wag ganyan, pwede ka namn magsabi sa amin. Sa akin, tutal tayo lang naman dalwa dito sa bench. Come on dude, spill it out.", saad ni Clark.

"Gusto kong gumanti sa pamilya niya. You know how broken my mom is, when she knew that damn thing and you know how it hurts me when I saw mom smiling every day and then cries every night. I want them to feel how broken I am and my mom. I want them to feel what we feel. No! I want her. I want Erryn be broken. Help me dude, please.", pagmamakaawa ko kay Clark dahil alam ko basta sa mga gantong set up ay mabilis siya mag isip kung papano. Wala na akong pakialam kung masama ang gagawin ko ang gusto ko lang ay makaganti!

"Pare, ang hirap ng hinihingi. Just let it go. Try to fix this one, without hurting anybody.", pangungumbinsi naman sakin ni Clark. Pero hindi, hindi ako papayag na ganto lang.

"Please! Dude. Last na to, please!"

"Okay! But make sure that this will be the last.", saad ni Clark na halatang napilitan.

"Thank you Dude!", saad ko. Niyakap ko siya ng brother-hug.

"Tara na nga! Ang drama mo pare eh.", saad niya na natatawa.

"Let's go! This is the start", i said with a smirk.

-Erryn's

"Asusual", (sigh) saad ni Erryn habang naglalakad pauwi. Ganto na naman siya sa akin. Akala ko talaga dati may gusto siya sakin. Hindi ko alam bakit bigla na lang siyang nagbago. Naalala ko tuloy nang araw na sasagutin ko na siya December 14, 2016 tatlong buwan na ang nakaraan.

-----
Message from Zachk:
Hey, Erryn. Where are you? Im already here at Raine's Cafe. I thought you're already here.

To Zachk:
Im sorry Zachk. I will be 5mins late. Just wait for me okay? I have a big surprise for you. :) ❤️

From Zachk:
Ohh.. Im excited. ❤️ hurry, I can't wait to see my princess Erryn. Take care. Zachk loves you.

To Zachk:
Hihi. Can't wait to see you too. Thank you. ❤️

Grabe, nalate ako sa sobrang excited. Kasi naman si Mom, gusto pa hintayin ko siyang makauwi bago ako umalis pero hindi na ako nagpapigil. Malalte talaga ako ng sobra pag hinintay ko pa siya. This night we will be official. I'll be yours Zachk and you'll be mine. Now im here.

Pagpasok ko pa lang ng cafè ay nakita ko na agad siya. Nakatalikod siya sa main door.
Napakapogi talaga nitong suitor ko kahit nakatalikod pa. Bale mahal ko pala, kasi mahal ko na talaga siya.

"Zachk", tawag ko sa kanya. Bago pa siya makalingon ay niyakap ko na siya at hinalikan sa pisngi at saka humarap sa kanya. Kitang kita ko ang reaksyon ng mukha niya, di siya makapaniwala sa ginawa ko, namula ang mga pisngi at nagningning ang mga mata niya. Kakatuwa talaga ang reaskyon ng mga boys.

"Erryn", he said then he stand up to touch my face and he kissed my lips. O______O. My God ako talaga yung nagulat. He kissed me gently. God..ang sarap pala sa pakiramdam na ang unang halik mo ay nakuha ng taong pinakamamahal mo.

"I love you Zachk", malambing na saad ko ng matapos niya akong halikan. "It's a yes", pagpapatuloy ko. Biglang mas nagliwanag ang mukha niya. Hindi maipaliwanag ang reaksyon ng mukha niya.

"Erryn, I love.............", naputol ang pagsasalita pero hindi ko alam kung bakit. Nakatingin lang ako sa mukha niya, ang lahat ng reaksyon niya kanina na napakasaya biglang napalitan ng kakaibang reaksyon na noon ko lang nakita. Nakakatakot at mukhang galit na galit. Kita ko ang paghabol ng mga mata niya sa kung sino man tao sa labas. Bago ko pa malingon ang taong tinitingnan niya ay wala na ang mga ito siguro sila ang sakay ng aalis pa lamang na kotse sa labas. Ganun pa din ang reaksyon niya.

"Zachk", kanina ko pang tawag sa kanya. Tila wala siya sa sarili niya, na nakatingin lang sa labas. Kanina pa ako sa harapan niya pero parang wala siyang nakikita. Bigla siyang naglakad palabas at sinundan ko naman siya. Nagpunta siya sa kotse niya at sumakay. Sasakay na sana ako pero bigla na lang niyang pinaandar ang kotse. At naiwan ako dun mag isa, tulala at umiiyak. Ang tanging tanong sa isip ko ay BAKIT?

--------
"Erryn!", tawag ng isang lalaki sa akin na nakapagpabalik sa akin sa sarili, hindi ko din namalayan na tumulo na pala ang luha ko. Patunay lang na mahal ko pa talaga siya. Agad kong pinahid ang mga luha ko at tiningnan ko ang tumawag sakin.

--------------------/---------------

ima_hinasyosa here :)