KELEBEK

Bölüm 1

Cocuk esirgeme ve annem

Alaca bir şafak doğuyor du gecenin karanlığında başka bir hayata merhaba demek icin, Pencereden doğan güneşe baktı, dudaklarından dökülmesede içten bir dua edip pencereden uzaklasti.Aynadaki haline bakti, simsiyah saçları olan sol yanagında gamzesi bulunan güzel bir kızdı, bir 70 boyunda narin bir yapısı vardı.

Siyah saçlarını topladı Ve çocuk esirgemede yaşadığı son gündü. annesini kaybetmis babasını hiç tanımamıştı.9 yaşına kadar annesiyle sefil bir hayat sürmüştü.

Ama razıydı sefaletin içinde iki kır çiçeği gibiydiler, Annesi hastalanıp yatağa düşmeden önce fakirlik dışında hiç bir dertleri yoktu annesinin gece, tutan öksürük nöbetleri ve kan kusuşları gecenin içinde yankılanan tüm sesleri sustururdu. 18 yaşını doldurduğu için çocuk esirgemede kalamiyacaktı. okulun mudiresi Füsun hanım çok tatlı bir kadındı.

Füsun hanım elinden geleni yapmış ve melisayı iyi bir meslek kazanması için doğru yönlendirmişti, şimdi ona kalacak bir aile ayarlayıp geleceğini ve verdiği emeklerinin karşılığını almasının zamanı gelmişti.

Füsun hanım hiç evlenmemişti 54 yaşında ve hayatını çocuklara adayan bir kadındı. Yurta kalıyordu ve tüm parasını çocuklara harcadığı için bir evi yoktu yurta kaldığı zamanlarda zor sınavlara yardım eder ve elinden geleni yapardı.Şimdi yurdun en başarılı kızına bir koruyucu aile bulması gerekiyordu.Daha önce bir çok çocuğa yaptığı gibi güvenilir ellere teslim etmesi gerekiyordu.Melisa başarılı ve cok zeki bir kızdı onu hiç yanıltmamıstı.

Melisa zaten tüm eşyalarını toplamış sadece bir tek şeyi eski valize koymamıştı.Annesiyle çekildiği bir resim eski komidinin üzerinde duruyordu.Onu eline aldı ve o kahrolası geceyi hatırladı annesinin elinden alındığı geceyi.

Günlerdir hastaydı annesi artık yataktan kalkamaz olmuş gözlerini açıp kızına bakmaz olmuştu yıkık dökük evlerinde eski bir yatakta yatıyordu.Komşuları gündüz gelip bazen bir çorba bazen yiyecek bir şeyler getiriyorlardı.Eskiden annesi o kötü hastalığa yakalanmadan önce çalışır para kazanırdı günlük te olsa temizliğe gider akşam eli dolu gelirdi bazen melisayı da götürür 'dü Çalıştığı yerlere Sonra yavaş yavaş onu öldüren hastalığa yakalandı.Artık geceleri koyun koyuna yatamaz ve annesinin dilinden anlattığı o peri masalını dinleyemez olmustu.Evlerinin önüne yaklaştı yağmurdan ıslananan elbiseleri zayıf bedenini titretti

Sessizce kapıyı açıp annesinin olduğu yatağa yöneldi yerde yarım bir kase çorba yarım somun ekmek vardı.Belliki komşular annesine içirmeye çalışmıştı.Yüzü çökmüş yüzündeki tüm kemikler sayılır hale gelmişti annesinin farklı bir kokusu vardı nefes alışlarını dinledi elini uzattı annesine uyandırmak tan korktu vazgecti.

Annesi hissetmiş gibi gözlerini açtı kollarını uzatıp kızını kucağına aldı önce saçlarını kokladı sonra sıkıca kucakladı iyimisin diye sordu Melisa annesine oysa annesi hala kızının saçlarındaki kokuyu içine çekiyordu unutmamak için di kızının kokusunu yanında götürmek istiyordu Sonra masalımız nerde kalmıştı dedi Melisa şaşırmış'tı

Acı öksürük sesleri bölmüştü masalın en güzel anını annesi öksürüğü ve kısılan sesiyle inliyordu.Annesinin zayıf bedeni her öksürük kriziyle sarsılıyor kriz bitince dahada kötüleşiyordu.Uzandı bir bardak su vermek için bitmişti çatlak Sürahi deki su su doldurdukları Bidona gitti bir bardak su getirdi içirmek için uzandı annesine bembeyaz olmuştu annesinin yüzü ve artık nefes almıyordu

Ne geceyi bölen öksürük sesi vardı nede bir sıcak nefes.Nede sonunu hatırladığı bir peri masalı

Artık başka bir hayat vardı onun karanlık dünyasında

Hiç korkmadan uzandı annesinin yanına hala sıcak bedenine sarıldı şimdi annesinin kokusunu çekme sırası ondaydı zayıf Korunmasız bir çocuk daha 9 yaşında.Sabah komşular dan biri gelip ayırana kadar ayrılmadı annesinin yanından sonrası hatırlamak istemediği kadar acı. Sığınacak kimsesi acısını anlayacak bir yakını yoktu annesinin ölümünün ikinci günü gelmişti yetiştirme yurduna, taki Füsun hanım içten sarılana kadar hiç ağlamamamıştı ,sonra hatırladı çocuk oldugunu ve içinden kopan fırtınayı susturmak için aglamaya başladı Ve tam on yıldır hiç ayrım yapmadan tüm cocuklara annelik yapmıştı Füsun hanım ve Melisa için çok degerliydi.

Birden geçmişten kurtulup bu ana geri dönmüştü ve elinde annesiyle olan çerçevedeki resimlerine baktı ve göğsüne yasladı soğuk bir esinti onu alıp kendine getirene kadar resmi sanki annesi gibi kucakladı.Elindeki resmi eski valizin en üstüne koydu ve artık kendi hayatını kendi belirlemek zorundaydı ve artık zamanı gelmişti,Bu odadaki tüm yaşananları da ekledi eski valize.Bu küçücük odada tüm yaşananlar onun hem geçmişi hemde geleceğini belirlemişti artık gitme zamanı

İçinde anlayamadığı bir mutluluk vardı oysa, biraz önce eski valize 9 yaşında ki bir çocuğun annesiyle yaşadığı acılarını eklemisti arkasına döndü tek tek tüm eşyalarla vedalaştı pencerenin önündeki küçük saksıdaķi çiçeği alıp kapıyı açıp odadan çıktı

Bir kaç eski kapılı oda geçince durup büyük iki kapılı bir odanın önünde durdu kapıyı açtı ve uyanan bazı çocukları sevdi ama o bu odaya iki hafta önce annesini kaybeden fatmanın yanına gitti elindeki valizi bıraktı yatakta uykudan uyanmış ama yataktan kalkmayan esmer zayıf küçücük bir kız tam 9 yaşında 10 yıl önce onun olduğu gibi umutsuz yanlız ve annesiz çiçeği uzattı fatmaya fatma iki haftadır kimseyle konuşmamıştı ağlarken bili sessizce Ağlamış Melisa onda kendinden bir şeyler bulmuştu ama kendisi bile ne oldugunu anlamamıştı uzattığı çiçeği aldı fatma gözleri mutlulukla baktı fatma yerdeki valize bakınca gidecegini anlamış olmalıydı kara gözlerini yaşlar kapladı iki haftadır ona ablalık yapan Melisa gidiyordu belliki 9 yaşındaki bir çocuğun yapması gerekenden daha fazlasını yapıp ayağa kalktı çiçeği aldı küçücük omuzlarını düzeltip hoşçakal dedi ve sarıldı ikiside ağlıyordu seni görmeye geleceğim dedi fatma biliyorum der gibi başını salladı ayağa kalktı Melisa artık gitmesi gerekiyordu ve kapıya yöneldi onun ardında bıraktığı geçmişi fatmanın geleceği olacaktı.........

1.bölüm sonu....devam edecek