"Iwan mo na lang ako." aniya ng dalaga, habang pinipigilan ang mga luha.
"J-jane" nangangatal na isinambit ng binata ang pangalan nito.
"Storm, mas makakabuti yun sayo kung iiwan mo na ko." aniya nya habang pinipigilan padin ang matinding emosyon.
"Ayoko jane ikamamatay ko." aniya nya habang patuloy na umaagos ang luha.
alam ni jane na lubos na nasasaktan si storm sa mga sinasabi nya, ngunit yun lang ang tanging paraan na naiisip nya para hindi pa lubos na masaktan ito.
"Storm kapag hindi natin 'to ginawa masasaktan ka lang, Narinig mo yung sinabi ng doctor? Malilimutan kita.. malilimutan ko ang sarili ko... malilimutan ko lahat ng meron tayo, malilimutan ko lahat lahat. storm, ayokong dumating sa point na magiging pabigat ako sayo at masasaktan ka lang storm. at yun ang pinaka ayaw kong mangyari, ang masaktan ka." aniya ng dalaga habang umaagos ang mga luhang kanina pa nya pinipigilan.
"Wala akong pakeelam jane,i can be your heart and memory because i love you. and i always do shelby." aniya nya habang nakatitig ng seryoso sa dalaga.
hindi kayang iwan ng binata ang dalaga.
Lubos nya itong mahal kaya tatanggapin nya kung anuman ang mga responsibilidad ay kaniyang haharapin, para lamang sa dalaga.
"Tahan na! Mahal na mahal kita tandaan mo yan." aniya at niyakap ang dalaga ng pagkahigpit higpit.
Nanatili lamang sila sa ganoong sitwasyon,
Kapwa sinusulit ang oras.
at kapwa iniisip kung paano patatagin ang kanilang mga loob sa mga susunod pang mga araw na may katapat na hamon.
