GOAF 2

19 0 0
                                        

7 years ago.

Jenna's POV

"the world comes alive,

and everything's right,

from beggining to end,

when you have a friend,
by yourside,

that helps you to find,

the beauty of all when
you open your heart

and believe in

the gift of a friend"...

Sabay sabay na kanta namin kahit na sintonado masyado, wala kaming pakialam.

Nandito kami ngayon sa cafeteria ng pinagtatrabahuan namin. Nasa iisang kompanya kami nagtatrabaho.

Graduate of 4 years bachelor of science in business administration major in office management. Yan yung natapos ko samantalang yung mga bruhildang kasama ko ay iba din pero business related din naman yung natapos nila.

Were friends since elementary hanggang mag college. Kaya nga parang magkakapatid na kaming pito.

Sina Kathy, Reese, Maricar, Milcah, Daphnee, Monette at syempre ako. Yan yung mga kaibigan kong mababait. Kaya love na love ko yan sila. Higit pa sa kaibigan.

"Hoy jenna, bakit ka naka-ngiti na naman jan? At bakit naka flat shoes ka? Makita ka ni sir niyan lagot ka talaga". Tanong sakin ni Milcah. Sa lahat, si Milcah ang observant. In short, tsismosa. Alam naman nya yun eh. Siya pa nga nagpangalan ng ganyan sa sarili niya.

"Hoy karin Milcah! Maka hoy ka parang wala akong pangalan. Ang ganda ng pangalan ko, i hohoy mo lang ako, at tsaka sumasakit kasi yung paa ko kaka heels ko. Di pa naman ako nakikita ni sir eh. Tsaka di rin naman niya siguro ako tatanggalin sa trabaho ko diba. Every lunch lang naman eh". Sabi ko sabay belat sa kanya.

"Nakalunok kaba ng electric fan huh Jenna, ang hangin hangin na dito sa cafeteria ahh. Nililipad ang buhok ko, kaka rebond lang nito ahh. Sabi ni Maricar habang nakangiwi na nakatingin sa paa ko. Tinaggal ko kasi yung shoes.

Aba! Aba! Makangiwi tong si Maricar akala mo hindi nakalunok ng bagyo sa tindi ng hangin. Hilahin ko yang nguso mo. Haha. Syempre jowk lang. Sa isip ko.

"Oh siya, awat na yan. Nagbabangayan na naman kayo diyan. Kawawa na naman kami ni Reese sa pagsalo sa laway na tumalsik habang nagbabangayan kayo jan". Awat samin ni Kathy habang kinukuha ang gamit niya.

"Oh kayo, anong hinihintay niyo jan? Pasko?". Si Reese yan. Yan yung clock namin. Tignan niyo yan.

"Mag aala-ona na ng hapon mga bruhilda. Malelate tayo niyan". Saad niya habang nakapameywang na tinitignan kami isa-isa. Sabi sa inyo diba?

Nang dumako ang paningin niya kina Daphnee at Monette ay tinaasan niya ito ng kilay.

"Daphnette, ayan na naman kayo. Kain ng kain. Tama na yan. Pano kayo papayat niyan kong makakain kayo parang wala ng bukas". Panenermon niya sa dalawa. Daphnette ang tawag niya sa dalawa kasi nga daw sa aming pito sila ang mas mahilig sa pagkain at sila lang din ang chubby.

Tiningnan ni Daphnee ng masama si Reese habang hatak hatak niya si Monette na sinusubo pa ang pang anim na burger na kinain pagkatpos naming mag lunch.

Hay nako! Ang tatakaw talaga ng dalawa pero mabait yun. Basta't may pagkain, tahimik yun sila. Concentrate sila dun eh.

Kanya kanya kaming ligpit sa mga bags namin at nagpunta na sa rest room para maka pag re-touch.

Sa kompanyang pinagtatrabahuan namin, bawal ang walang make-up at hindi naka heels. Dapat daw kasi presentable kami palagi sa mga bisitang dadating at mga investors na may meeting sa boss namin.

Gift Of A FriendStories to obsess over. Discover now