Tek kelimeyle berbat bir hayatım var. Etrafımda olan biten her şey saçma ve sıradan. Hayattan çok fazla bir beklentim yok ama böyle de olmamalıydı. Sadece farklı olmak istiyorum farklı şeyler yaşamak.
Etrafımdaki sürtüklerden farklı olmak istiyorum. Ama bu imkansız gibi bir şey. Okuduğum lisede gerçekten adam yerine koyulmak için kendinden bir şeyler vermen gerekiyor. Kısacası burada her şey cinsellikten ibaret. 17 yaşında bir kız için çok fazla olan şeyler.
Bu konuyu düşününce bile kızarıyorum.
Lise...
Filmlerdeki gibi olmalıydı. Muhteşem...
Ne bileyim en azından kendimi daha özgür hissedebilirdim.Etrafımdaki insanlara göre yaşamaktan nefret ediyorum. Etrafta koca memeli yaratıklar varken herkesi dış görünüşüne göre yargılarken insan kendini nasıl iyi hissedebilirki.
Ben Ece 17 yaşında hayatından nefret eden kız. Normalde şuan arkadaş grubumla eğleniyor olmam gereken yaşlarımdayım biliyorum ama benim bir tane bile arkadaşım yok. Neden mi? Okuduğum okulda insanların düşünceleri bana göre değil. Dışlanan bir tip değilim sadece kendimi olayların dışında tutmak istiyorum böylesi benim için daha iyi.
Sevgili Günlük;
Gene okuldan geldim gene aynı şeyler.Beste kızlar tuvaletine erkek attı ve ben onların inlemelerini duymak zorunda kaldım bu sesleri nerelerinden çıkarıyorlar diye düşünürken zaman geçmişti. Okulun sürtükleri iş başındaydı. Tek güzel olay ise matematik öğretmenimize araba çarpması. Sınav iptallll. Tamam belki sevinilecek bir durum değil ama matematik de çok kötüyüm tek arkadaşım olarak bunu bilmen gerek neys-
"Ece annecim yemek hazır hadi in artık"
annemin bağırmasıyla günlük yazmayı bırakıp aşağı indim. Durumumuz oldukça iyiydi ama bir arada olmayı seven bir aileydik.
"Seninle bir şey konuşmak istiyoruz kızım" dedi babam inşallah sana kardeş geliyo falan demezler bu şoku atlatamam zaten hayatımdan pek haz etmiyorken. Bunu onlara yeterince yansıtıyorum inşallah bir hata yapmamışlardır.
"Kardeş falan demeyin sakın bunu atla-"
"Kızım düzgün konuş hem bu yaştan sonra ne kardeşi tövbe tövbe" diye lafa atlayan anneme bakarsak konu farklıydı. Annem babama göre daha düşük gelirli bir ailede büyüdüğü için biraz daha rahattı ve bana yakındı.
"Taşınıyorsun kızım" babam birden konuşunca tüm dikkatimi toplamaya çalıştım. Ne demişti az önce. Taşınıyormuyuz oley dur bekle bir dakika ta-şı-nı-yor-sun, tek başımamı!
"taşınıyorsun derken baba" bu sorunun cevabını çok merak ediyorum.
"Evet İzmire gidiyorsun teyzenler ve biz eğitiminin orada daha iyi olacağını düşünüyor özel bir koleje gideceksin. Ayrıca sana bir ev aldık büyük oğlan çocukları var kuzen ayağı falan tek kızımı kurban edemem her şey ayarlandı. Benim şirketimin durumundan dolayı biz burada kalmak zorundayız. Yeni bir işe başlıyoruz da canım. Neyse sen haftasonu uçuyorsun."
Ağzım şaşkınlıktan açık kaldı. Her şey çok çabuk gelişmişti. Ama mutluydum. "Ohh artık alemlere akar hayatını yaşarsın" diyen iç sesime senin ağzını yerim diye cevap verdikten sonra annemlerle ufak kuralları konuşup odama çıktım. 3 günüm vardı hazırlanmak için belkide şimdi gerçekten her şey değişecekti...
