Jedyne czego żałuję

Wspomnienia. Mara

To nie tak, że nie próbowałam. Wykreśliłam Cię już z pamięci na tak długo. Czasem wracałam, do wspomnień, na twój profil, czy przeglądając wspólne zdjęcia. Kilka razy nawet zadzwoniłam, napisałam. Widzieliśmy się. To mnie uspokajało, więc po raz kolejny prosiłam żebyś odszedł. Krzywdziłam Cię i ruszałam dalej, na podbój świata. Chłopak za chłopakiem, dzień za dniem.
Ty ruszyłeś dalej, a ja po raz kolejny wracam do tego co było.

Pamiętam kiedy się poznaliśmy, jakby to było dziś. Duży wyjazd grupowy, nowi ludzie, długa droga i milion myśli. Ale to ty byłeś w mojej głowie na pierwszym miejscu.

Jadąc na miejsce zbiórki byłam przede wszystkim przerażona. Nie należę do osób łatwo nawiązujących znajomości. Wręcz przeciwnie, nowi ludzie mnie przerażają, czuję się przy nich skrępowana i zaczynam pleść głupoty. Kiedy wjechaliśmy na parking, pierwszą osobą którą zauważyłam, był niezbyt wysoki chłopak, o blond grzywce zasłaniającej oczy. Stałeś w glanach i zielonej bluzie, otoczony wianuszkiem dziewczyn.
Ja nie byłam wtedy ładna, więc pierwsze o czym pomyślałam, to to że nigdy nie mogłabym się spodobać komuś takiemu. Tak bardzo pozazdrościłam tym dziewczynom. Wyobraziłam sobie siebie, ale inną, odważną i pewną siebie, piękną. Ta dziewczyna mogłaby Cię mieć, ale ja nią jeszcze nie byłam. Więc jedyne co zrobiłam, to nakreśliłam dla nas w myślach piękną historię miłosną i zajęłam w autobusie miejsce przed Tobą. 

Wtedy nie mogłam jeszcze przewidzieć, że życie napisze nam historię o wiele ciekawszą.

________________________________________________________________

Mam nadzieję, że się wam spodoba.
Forma która znajduje się powyżej to tylko prolog. Rozdziały będą pisane w normalnej formie. Wszystko co tutaj przeczytacie jest prawdziwe a historia wciąż się toczy. Ta historia mogła przytrafić się nawet Tobie, ale niestety, trafiło na mnie.

Zachęcam do komentarzy, nawet tych negatywnych, przynosi mi to ogromną motywację
XoXo
Widzimy się w następnym rozdziale