Kızıl Kuş

Bölüm1

Yahu ne bu yaygara sabah sabah. Hafta sonu bile rahat rahat uyuyamayacakmıyım kendi evimde. Hayır yani ben sürekli sizin kavgalarınızı çekmek zorundamıyım Canan teyze ?
Yazık günah adama kafayı yedi.
Uykuda bırakamadınız ki, bari kalkıp çay demleyeyim. Sabah sabah negatif uyanınca hayat enerjim sıfırlandı. Yüzümü yıkarken suyun soğuk olmasından havlunun sert olmasına kadar herşeye sövdüm.
Ne garip bir insan oldum yahu. Bu arada tanıştırayım. Ben; Alçin Esen, ne garip bir isim değilmi ? Kızıl Renkli Bir Kuş demekmiş. Yetiştirme yurdundaki müdür bey koymuş ismimi.
18 yaşına girdikten hemen sonra ayrıldım yurttan. Yani 2 ay oldu. Hiç tanımadığım çok "sevgili" büyük babamdan hiç tanımadığı torununa bıraktığı mirasla yaşıyorum. E tabii birde ev bırakmış. Tek evladının çocuğu. Bir zahmet bıraksın yani. Neyse dediğim gibi 18 yaşındayım. Genelde etrafımda kimse olmaz , yani tüm çevrem yurtta kaldı. Okula bir yıl erken başladığım için lise bitti. Aslında şuan çoğu yaşıtım gibi üniversite okuyor olmam lazımdı. Ama ben bunu seçmedim.
Ailemi hiç tanımadım. Çok küçükken verilmişim yurda. Ve ne hikmetse yurt müdürüde tanımıyor ailemi.
Ama önemli değil bu onları hiç aramadım. Tabii merak ettim ama beni daha çok küçük ve savunmasızken bırakan biyolojik varlıklara hiç sevgi duymadım. Neyse, hadi bakalım Alçin artık bir iş bulman gerekiyor. Tabii lise mezunu çalışan kabul eden bir yerde.
Bir aralar en büyük hayalim kocaman bir pastanemin olmasıydı. Rengarenk fazla lezzetli pastalar pişirebileceğim bir yer. Belkide başka birinin yanında işe girmektense kendi işimin patronu olurum ha ?
En iyisi dışarıda dükkan kiralarına bakmak. O zaman hazırlanıp bir an önce dışarı çıkayım.
Sanırım hava pek soğuk değil ? Doğru düzgün kıyafet olmayan gardrobumdan fazla şirin siyah beyaz eteğimi ve siyah düz bluzumu aldım. Bu kombini yakıştırıyorum fiziğime. Ve aynanın karşısına geçme zamanı. Saçlarım hafif doğal dalgalara sahip ve neredeyse belimde. Oldukça siyah saçlara sahibim. Saçlarımı küçük balıksırtı örerek şirin bir görüntüye ulaştırdım. Çok az rimel ve eyeliner işleminide tamamladıktan sonra hazırdım.
aşşağı inip siyah converslerimi geçirdim ayağıma. Hiçbirşey unutmadığıma emin olduktan sonra çıkabildim sonunda evden. İzmirde yaşadığım için şehir merkezleri genelde daha renkli oluyor. (Gerçekte İzmir de yaşamıyorum ve heryeri bilmiyorum. O yüzden kurmaca olacak)
Hemen çarşıya indim. Pek sevmezdim öyle avmlerde gezmeyi. Her Genç Kız gibi mağaza mağaza dolaşamazdım. Hemen boş dükkan varmı diye sormak için bir dükkana girdim. Yaşlı hafif beyaz sakalları ve burnunun ucunda tuttuğu gözlüğüyle fazla sevimli bir amcaydı bu dükkanın sahibi. Ve dükkanında ahşap eşyalar satıyordu. Buram buram emek ve alın teri kokuyor.
-Merhaba. Kolay gelsin
*Buyrun küçük hanım. Nasıl yardımcı olabilirim ?
-Ben bu çevrende küçük kendi halinde bir dükkan arıyorum. Sizin tanıdığınız bildiğiniz bir esnaf varmı dükkanını satan ?
*Var, var evladım fakat bir dükkan almak için küçük değilmisin ?
Ah yine yaşımla yargılanmaya başladım -_-.
-Yok amcacığım. Değilim sen beni bir tanıştırırmısın dükkanın sahibiyle
###########1 saat sonra##########
En sonunda alabildim dükkanı. Eh biraz zor oldu doğrusu. Hemen yarın temizlemeye başlayacağım. Ama ondan önce dükkanın iç düzayn işini halletmem gerekiyor. Çok ferah olmalı. Ama aynı zamandada renklide.
Büyük bir avm ye geldim. Yapı dekorasyon üzerineydi. Öncelikle küçük tablolar duvar süsleri ve aksesuarları aldım. Daha sonra mutfak malzemelerini. Ve bir an önce eve gittim. Yarın çok yorulacağımı bildiğim için hemen kendimi uykunun kollarına bıraktım.
(Veee merhaba. Ben pek bilmiyorum bu tarz cümleler kurmayı. Ama bu kitaba çok büyük bir istekle başladım. Yorumlarınızı ve düşüncelerinizi merakla bekliyorum. Ve bu bölüm kısa oldu farkındayım. Birdahaki böyle olmayacak)