Ölünce Sevemezsem Seni

Bölüm 1

Kalbi durdu sanki delikanlının. Yıllar sonra aynı gözler karşısındaydı. Çocukluğundan tek aklında kalan o gözler şimdi raflarda kitap seçiyordu. Olamaz dedi genç oğlan. Yıllar önce bir yangınla kaybetmişti o gözleri. Sadece hayal dedi kendini sarsarak. Son günlerde artmıştı zaten bu halüsinasyonları. Elindeki kitabın parasını ödeyip çıktı hemen kırtasiyeden. Kulaklığından yine aynı şarkı eşliğinde parkın yolunu tuttu. Ölünce sevemezsem seni. Tek dinlediği şarkı buydu. Çocukluğundan kalan anılardan biriydi.

Her zaman ki yerine oturdu parka gelince. Parmaklarının arasına bir sigara yerleştirip önünde ki oyun alanında koşuşan çocukları izlemeye başladı. Keşke diyordu, hayatının en masum, en mutlu anı bu şekilde kirlenmeseydi.

4 saattir parkta o şekilde oturuyordu. Paketinden yeni bir sigara almak için cebine attı elini. Bitirmişti oysa yeni aldığı paketini. Usulca kalktı. Yerinden. Gözü kapalı yolunu bulacağı mezarlığa doğru yürüdü.

Yolun başından yeni bir paket aldı. Mezarın başına oturup iki sigara yaktı. Birini toprağa soktu diğerini dudaklarına götürdü. Derin bir of çekip başladı anlatmaya.

'' Sanırım korktuğum başıma geldi'' diyip güldü

'' Kafayı sıyırmaya başladım. Yine onu görüyorum. Önümden süzülüp geçiyor bedeni. İnanmicaksın ama bi ara göz göze geldik tebbesüm etti en tatlısından. O kadar özlemişim ki onu gördüğümde derin bi nefes alıyorum. Sanki kokusu kaplıyor o an bedenimi. Alışamadım anne. Yapamıyorum. Zaten doğru düzgün yaşamayı bilmem. Onunla tutunmuştum azcık adam olmuştum. Artık oda yok. Napıyım ben anne? Hergün buraya gelip sana onu anlatmaktan başka ne yapabilirim?