When Everything Turns Grey

1.

Als ik mijn ogen open, zie ik Feya boven mijn bed hangen. Kreunend probeer ik overeind te komen, maar tevergeefs. Ik zie Feya naast me op een knopje drukken. En meteen merk ik dat dit niet mijn eigen bed is, en ook niet mijn appartement. Maar voordat ik me kan bedenken waar ik wel ben, wordt het antwoord al gegeven. Een gordijn wordt opzij geschoven en een arts stapt naar me toe. Het ziekenhuis. Zonder er verder bij stil te staan wordt ik in een rolstoel geholpen en duwt Feya mij richting de uitgang.

'Wat was er nou gebeurd?' vraag ik, als we eindelijk buiten zijn en Feya mij naar haar auto rijdt. 'Het enige dat ik weet is dat ik werd opgebeld door het ziekenhuis. Je had een auto-ongeluk gehad samen met Jero.' 'Wat?! Jero? Waar is hij?' Zonder antwoord te geven gaat Feya verder met het vertellen van de gebeurtenis. 'Hij was de controle over het stuur verloren en jullie waren tegen een vrachtwagen gebotst.' Als Feya mij in haar auto wil helpen, houd ik haar tegen. Vervolgens kijk ik haar indringend aan. 'Waar is Jero?' Ik zie dat ze slikt, maar een antwoord komt er niet. Net als ik mijn vraag wil herhalen, komt er antwoord. 'Hij heeft het niet overleefd...' Meteen springen mijn gedachten op hol. Hoe kan hij het nou niet overleefd hebben? Jero betekende alles voor mij. Waarom is hij er niet meer, als ik alleen maar een lichte hersenschudding en een gebroken been heb? Zonder verder nog iets tegen elkaar te zeggen, brengt Feya mij terug naar ons appartement.